RSS

Tag Archives: World of Warcraft

I am a mythological creature/Ik ben een mythologisch wezen

I am a mythological creature.

Before I became acquainted with the game world I was pretty biased. Now I knew that my brother played “games” on the computer but I would consider him an exception to the rule. He did not look like a gamer as I had them  in mind. He knew a lot about computers and that made him a little nerd-like. However he had friends and that fact compensated his “nerdishness” .

What I’m talking about? The stereotype of the gamer. Of course there are different levels, there are people who occasionally want to play a game of tetris and there are people who spend long hours on a MMORPG (Massively multiplayer online role-playing game). And there are different levels in that category aswell, for example there are the casual players and the diehards …

What kind of a humans are they? The stereotype tells us that they are men who are heavily overweight (because their diet consists of pizza and beer). They are socially a little nuts, they have no friends and do not know how to interact with non-gamers (after all, non-gamers just don’t get it). They are guys with pale skin full of acne (who have not seen the light of day for a year). The adult gamers live in the basement of their mother, they do not have to worry about how to clean laundry or how a bed must be made and, of course,  they do not work. Mothers will take care of them.

Female gamers do not exist, they are like unicorns, a mythological creature. I belong into this category. I am a gamer, a MMORPG gamer to be exact, I play World of Warcraft. I’m one of those figures who dances around the room when I have obtained a very rare dragon. I make it a sport as to earn gold as much as possible, and yes … I am aware that there is not really something real you can buy with it. I am a girl with a headset on my head, sitting behind the computer looking if she is controlling an airplane. But I do not fit into the stereotypical profile of the gamer. I’m on the slim side, I like the sun and getting sunburns because of it, I like to work,  I do care how I look, I do not live with my parents, etc. etc …

And that’s my point, I actually do not know anyone who fits this profile. I know a lot of gamers and they all have a life besides gaming. Some travel the world for their work, some are firemen, construction workers and some are women who actually look like women. Of course a few of those people sometimes seem a bit strange, but are we not all a little weird? For “weird” you do not have to search online, to find that I take a look out the window into the street, or I open my eyes when I’m at work, enough “odd” to find everywhere.

It is time that the stereotype is getting some  adjustment.

Ik ben een mythologisch wezen.

Voordat ik kennis maakte met the game-wereld was ook ik behoorlijk bevooroordeeld. Nu wist ik wel dat mijn broer “spelletjes” speelde op de computer maar hij zou vast wel een uitzondering op de regel zijn. Hij zag er niet uit zoals ik een gamer voor ogen had. Hij wist wel veel van computers en dat maakte hem een beetje nerd-achtig.  Daarentegen had hij  vrienden en dat maakte dat zijn “nerdheid”  weer een beetje gecompenseerd werd.

Waar ik het over heb? Het stereotype van de gamer. Natuurlijk zijn daar verschillende gradaties in, zo zijn er mensen die af en toe een spelletje tetris willen spelen en er zijn de mensen  die urenlang op een MMORPG (Massively multiplayer online role-playing game) te vinden zijn. En ook daarin zijn er verschillende niveaus, er zijn bijvoorbeeld de casual spelers en de diehards…

Wat zijn dat voor een mensen? Het stereotype vertelt ons dat het mannen zijn die veel te veel overgewicht hebben (hun voeding bestaat immers uit pizza en bier).  Ze zijn sociaal gezien een beetje gestoord, ze hebben geen vrienden en weten ook niet hoe ze met non-gamers om moeten gaan (non-gamers snapper er immers toch niks van). Het zijn kerels met een bleke huid vol acne (die het daglicht al een jaar niet gezien hebben). De volwassen gamers leven  in de kelder van hun moeder, dan hoeven ze zich geen zorgen te maken over schone was of hoe hun bed opgemaakt moet worden en uiteraard hoeven ze niet te werken. Moeders zorgt wel voor ze.

Vrouwelijke gamers bestaan niet, ze zijn als eenhoorns, een mythologisch wezen. Ik val onder deze categorie. Ik ben een gamer, een MMORPG-gamer om precies te zijn, ik speel  World of Warcraft. Ik ben zo’n figuur die een rondje door de kamer danst wanneer ik een zeer zeldzame draak heb bemachtigd. Ik maak er een sport van om zoveel mogelijk goud te verdienen, en ja… ik ben me er van bewust dat je er niet echt iets mee kan kopen. Ik ben zo’n mens die, met een headset op de kop, achter de computer zit eruitziend alsof ze een vliegtuig aan het besturen is. Maar ik pas toch niet in het stereotypische beeld van de gamer. Ik ben aan de slanke kant, ik word graag bruin van de zon, ik werk graag, het kan mij wél schelen hoe ik er uit zie, ik woon niet meer bij mijn ouders thuis etc. etc…

En dat is mijn punt, eigenlijk ken ik niemand die in dit profiel past. Ik ken een hoop gamers en allemaal hebben ze een leven naast het gamen. Sommigen reizen de wereld over voor hun werk, ik ken brandweermannen, bouwvakkers én vrouwelijke vrouwen die hun plezier online vinden. Natuurlijk zitten er figuren tussen die soms een beetje vreemd overkomen, maar zijn we niet allemaal een beetje raar? Voor “raar” hoef je niet online te zoeken, daarvoor kijk ik uit het raam de straat in, of ik doe mijn ogen open wanneer ik op het werk ben, genoeg raars te vinden.

Het wordt tijd dat het stereotype wordt aangepast.

Advertisements
 
8 Comments

Posted by on April 1, 2012 in pieces of me, society

 

Tags: , , , , , ,

Gaming

Gaming 

World of Warcraft, that’s the game where I’m found. Gaming is a great topic to get back to writing. A lot of people are against gaming, but there are also a few pro-gaming. So I hope for varied reactions.

Highly addictive and a waste of time and money. These are the main objections to gaming. I understand, I really do. There are indeed people (all ages) that can be found day and night on the computer. Not always nice for their partner … A monthly amount must be remitted to continue playing. The game can dull people, and their social behavior can slip out of their hands. And though there is the age of 16 (I think), many teens younger then that age are found in a game where much violence is used, and also a lot of bad language. (A filter to censor all profanity does not really work.) But the greatest danger is that the grip on reality may be lost and the game will be turned into a world that is pleasant, when “real” life is not.

So much for the cons … And to be honest, I do not like to admit those because I think there is so much negativity being given to the world of gamers. I also think it’s a misunderstood group of people, misunderstood by anyone who does not like gaming.

Is it so bad to slip away from the daily and have fun in a fantasy world where you are strong, you can fly and can run tirelessly around? How many people find themselves sitting, evenings in a row, in front the television where nowadays is few fascinating to be found? And yes, it costs money, but what’s a lot? For an evening at the sauna, I will at least have six months of fun online, I think that a relatively cheap entertainment. And it’s addictive, but not for everyone, I notice that people are reacting very differently. Richard likes the game but when he logs in twice a month it’s a lot. On the other hand, I am a tiny bit more sensitive on that matter and I’ll do my best to limit myself. And even though the number of hours are greatly reduced, I certainly do not give gaming up. Why? I have fun! I have met quite a few people because of the game, I talk on daily bases with a bunch of Americans with who I’m laughing my ass off. The game itself is beautifully made and there is always something to do. Playing in teams to accomplish something, is a lot of fun. Mutual leagues keep you sharp. And television bores me, all programs are alike and “voice of” or “Idol”-shows irritate me.

In short, I’m Chindor, a “Night Elf Hunter”, and if you dare bothering me I will send my bear at you and hunt you down. And yes, besides World of Warcraft, I still have a life.

Gaming

World of Warcraft, dat is de game waar ik op te vinden ben. Gaming is een leuk onderwerp om weer mee aan het schrijven te gaan. Een hoop mensen zijn tegen, een hoop zijn voor. Dus ik hoop op gevarieerde reacties.

Zwaar verslavend en een verspilling van tijd en geld. Dat zijn de grootste bezwaren tegen het gamen. Ik begrijp dat best. Er zijn inderdaad mensen (in alle leeftijdscategorieën) die dag en nacht achter de computer te vinden zijn. Niet altijd even leuk voor de partner… Maandelijks moet er een bedrag overgemaakt worden om te kunnen blijven spelen. Het spel kan mensen afstompen en hun sociale gedrag kan uit de handen glippen. En al is er de leeftijdsgrens van 16 (geloof ik), veel tieners onder die leeftijd zijn te vinden in een spel waar veel geweld wordt gebruik en vooral ook veel grof taalgebruik. Zo’n filter om alle scheldwoorden te censureren werkt niet echt. Maar het grootste gevaar is nog wel, denk ik, dat de grip op realiteit verloren kan worden en een spel veranderd in een wereld die wél prettig is, wanner het “echte” leven dat niet is.

Tot zover de tegen’s … En eerlijk is eerlijk, ik vind het niet leuk ze toe te geven omdat ik vind dat er al zoveel negativiteit uitgaat naar de wereld van de gamers. Ik denk ook dat het een groep onbegrepen mensen is, dat wil zeggen door iedereen die niet houdt van gamen.

Is het zo erg om soms eens weg te glippen van het dagelijkse en je plezier te vinden een fantasie wereld waarin je sterk bent, je kunt vliegen en onvermoeibaar rond kunt rennen? Hoeveel mensen zitten niet, net zo afgestompt, avonden achtereen achter de televisie waar tegenwoordig ook maar zo weinig boeiends op te vinden is? En ja, het kost geld, maar probeer voor dat geld eens een avondje uit te gaan? Voor één avondje naar de sauna kan ik zeker zes maanden lang plezier hebben online, ik vind dat een relatief goedkoop vermaak. En verslavend is het, maar niet voor iedereen, ik merk dat mensen daar toch heel verschillend op reageren. Richard vind het leuk maar als hij twee keer in de maand inlogt is het veel. Ik daarentegen ben er wat gevoeliger voor, al speel ik tegenwoordig veel minder. En ondanks dat ik minder online ben wil ik het gamen ook zeker niet opgeven. Ik heb aardig wat mensen leren kennen, ik babbel dagelijks met een stel Amerikanen ik lach me een breuk met die gasten. Het spel zelf is prachtig gemaakt en er is altijd wat te doen. Spelen in teams om iets te bereiken, is hartstikke leuk. Onderlinge competities houden je scherp. En de televisie verveelt me, alle programma’s lijken op elkaar en ik loop niet warm voor welke “voice of” dan ook.

Kortom, ik ben Chindor, een “Night Elf Hunter”, en als je me lastig valt dan stuur ik mijn beer op je af. En ja, naast World of Warcraft heb ik nog steeds een leven.

 
Leave a comment

Posted by on February 14, 2012 in I never said I'm perfect

 

Tags: , ,