RSS

Tag Archives: humor

Dear Big Mac Menu

 Dear Big Mac menu.

Through this letter I want to make it clear that I do not appreciate to be lured under false pretenses. Hopefully you’ll be making make the required adjustments, or at least pull on your managers ear so there will be the necessary attention to the arguments you will find in this letter. The main issue here is the inevitable feeling of regret that I have after eating you. I have a few solutions in mind and it’s up to you to do something about it or to get satisfying results in a different manner.

The big “M”, I don’t need to see it. All too often I get that Big Mac craving without being confronted with the big yellow “M”, I think it is necessary that this feeling should be reduced and therefore I ask you kindly to remove all the M’s within a radius of 50 miles around my house. For the record, do not remove the restaurants, only those nasty lure poles. And no further than the aforementioned 50 miles, in case I am making a longer trip, I would like to see if I can go somewhere with my Big Mac craving.

I request you to adjust the advertising. On the TV commercials I have nothing to complain, I am happy to be informed when a new flavor milkshake is on the market, after all the information has to reach me in some way. But I have quite a bit against commercials on the radio. The only place I listen to the radio is when I’m working. Needless to say I have no time to go to McDonalds and think it is also unfair to seduce me at such times.

I would also like to see the windows in the Mc Drive being lowered. The staff are always extremely friendly, which they undoubtedly will be trained on, but I find it unpleasant that they look down on me. That goes for you as well, dear Big Mac, in the area between the window and the car I see your eyes and they are downwards.

The paper bag in which you are delivered is too small, I like to see a larger one. I am aware that it all fits before I enjoy you, but I would also like to put all the garbage in the same bag and there lies the problem, it never fits…

I also need more napkins than the small pile that I normally receive. It is impossible to eat a Big Mac without losing half of it. If I take you from the Mc Drive, than this means that I am going to eat on my lap. In fact, I’m going to eat while my husband is driving the car. It’s hard enough to make you go away when I sit still, let alone when I try to keep a certain balance.

I would like a stack of napkins that completely cover my lap (I want my clothes clean), I can wipe my hands with (the onions usually end up at my wrists) and I can clean my face with (an unexpected turn and the Big Mac is up to my ears)

Finally, You’re too big. If you’re gone I always feel too full, my stomach is protesting. At those times I regret eating you and I intent not to come back. Given the current state of my stomach I will not see you for a while.

Please see this letter as constructive criticism. Indeed, I would not want to ruin our relationship. Probably we’ll meet again soon.

Love Chindor.

 

 

 

Lief Big Mac Menu.

 Ik wil je door middel van deze brief duidelijk maken dat ik het niet waardeer om onder valse voorwendselen gelokt te worden. Hopelijk zul je naar aanleiding van deze brief de nodige aanpassingen gaan maken, of in elk geval jouw leidinggevende aan zijn oor trekken zodat de nodige aandacht wordt gevestigd op mijn argumenten. De hoofdzaak hierin is het onvermijdelijke gevoel van spijt dat ik heb na jou genuttigd te hebben. Ik heb een paar oplossingen voor ogen en aan jou om hier iets mee te doen of om op een andere manier aan een bevredigend resultaat te werken

 De grote “M”, ik wil ‘m niet zien. Al veel te vaak krijg ik die Big Mac drang zonder geconfronteerd te worden met die grote gele “M”, ik vind het noodzakelijk dat dit gevoel gereduceerd dient te worden en verzoek je daarom vriendelijk om alle M’s weg te halen in een omtrek van 50km rondom mijn huis. Even voor de duidelijkheid, haal niet het restaurant weg, alleen die nare lokpalen. En ook niet verder dan de eerder genoemde 50 km, mocht ik een flinke autorit moeten maken wil ik graag zien waar ik eventueel terecht kan met mijn Big Mac drang.

 Ik verzoek je ook de reclame aan te passen. Op de televisiereclames heb ik niks aan te merken, ik ben er graag van op de hoogte wanneer er een nieuwe smaak milkshake op de markt komt, en het zal me toch op de een of andere manier moeten bereiken. Ik heb er echter wél wat op tegen om het op de radio te horen. De enige plek waar ik naar de radio luister is wanneer ik op het werk ben. Ik heb dan dus geen tijd om naar de Mc Donalds te rijden en vind het daarom ook oneerlijk om hiertoe verleid te worden.

 Ik wil daarnaast ook graag zien dat de ramen in de Mc Drive omlaag worden gebracht. De medewerkers zijn altijd uiterst vriendelijk, waar ze ongetwijfeld op getraind worden maar ik vind het onprettig dat ze op me neer kijken. Dat geldt ook voor jou, lieve Big Mac, in het stuk tussen raam en de auto zie ik jouw blik en deze is neerwaarts.

 De papieren zak waarin je wordt afgeleverd is te klein, ik zie graag een grotere. Ik ben me ervan bewust dat het er allemaal in past voordat ik je genuttigd heb maar ik wil graag ook alle afval weer in diezelfde zak stoppen en daar zit ‘m nou net het probleem, dat past nooit.

 Ook heb ik meer servetten nodig dan het stapeltje dat ik normaliter ontvang. Het is onmogelijk om een Big Mac te verorberen zonder de helft te verliezen. als ik je meeneem uit de Mc Drive, dan houdt dit in dat ik je op schoot ga eten. Sterker nog, ik ga je eten terwijl mijn man de auto bestuurt. Het is al lastig genoeg om je weg te werken al ik stilzit, laat staan wanneer ik een zekere balans probeer te bewaren. Ik wil graag een stapeltje servetten ontvangen waarmee ik mijn schoot volledig kan bedekken (ik wil mijn kleren schoonhouden), ik mijn handen mee kan afvegen (de uitjes zitten tot aan mijn polsen) en ik mijn gezicht mee kan poetsen (één onverwachte bocht en de Big Mac zit tot aan mijn oren)

 Tot slot; Je bent te groot. Als je bent verdwenen heb ik altijd het gevoel té vol te zitten, mijn maag protesteert. Op die momenten heb ik spijt en neem ik me telkens voor om voor jou niet meer terug te komen. Gezien de huidige staat van mijn maag hoef ik je voorlopig niet te zien.

 Probeer deze brief alsjeblieft als opbouwende kritiek te zien. Ik wil immers onze verstandhouding niet verpesten. Waarschijnlijk zien we elkaar spoedig weer.

 Liefs Chindor.

Advertisements
 
8 Comments

Posted by on May 25, 2012 in I never said I'm perfect

 

Tags: , ,

Pets vs. Visitors/Huisdieren vs. Visite

 

Pets vs. Visitors

1. Our pets live here, you do not!

2. If you don’t want dog or cat hair on your clothing, stay away from the FURniture. This should say enough.

3. We love our pets more than most people.

4. to you it’s just an animal, from our perspective they are adopted sons and daughters who are small and hairy, and don’t talk much.

5. Finally: Often pets are better than children. They eat little, they do not whine continuously about money, they do not ride in your car, they do not hang around with friends who are on drugs, they do not care about the latest trends in designer clothes, and when they are pregnant the results can be sold.

I found these “rules” a few years ago and I thought they were good enough to frame and hang in the toilet. Just to make matters clear, that’s all. However, I have a few additions …

If you think you can leave our house without any pet-hair on your clothing then you are mistaken big time, at best you may hope that the hair will be off after washing it the first time.

Though I keep Fredje (our Bordeaux Dog) in his bench when there are visitors, there remains a chance that you end up with some drool on you. You can reduce the risk by staying away from the bench. When Fredje shakes his head, and his cheeks are flapping in all directions, sometimes a blob of drool is launched. Where this ends up is unfortunately impossible to predict, hence the risk. (Personally, I have had them more than once in my neck.)

The request to keep Fredje in his bench is always granted, I realize he’s a big dog. However, I kindly ask you, in those cases and before you actually arrive, to send a text-message or call. Once you’re inside our house it is impossible to completely keep the dog away from you before we can put him in his bench.

If you, god knows why, don’t like cats then you must also give notice in advance, I will ensure that there are no cats in the living room while you are there, so they will not surprise you by jumping on your lap or rubbing along your leg.

When you are willing to cope with the presence of cats you will make great friends, I’m not referring to myself (though you do score points) but to the animals themselves, they will be grateful and let you know that they appreciate it. If you are ok with the cats they will come over to sit on your lap and stay there until you leave. Gratitude is shown by means of small nail punctures through your pants (there may also be a little skin included, but you’ll have to take that for granted). When the cat is very comfortable on your lap there is a chance that he or she will drop some saliva, nothing serious, just a drop here and there. Also, don’t be offended when their buttocks is pointed towards your face, it’s just another token of appreciation.

Of course you are free to meet Fredje but be warned. He is clumsy in everything he does. He is in fact assuming to be a cat (although he weighs more than me) and he behaves accordingly. Beyond the fact he wants to sit on your lap he can also do additional things. For example, the requested or unsolicited high-five. With luck you will catch it with your hand or arm, with a little bad luck this high-five will land right in your face (that’s not very pleasant, trust me on this). He likes to give kisses, of course again with the risk of contact with saliva and/or mucus although he can give dry ones. He is going to hurt you, not a lot but occasionally he causes a bruise. Keep in mind however that this is completely out of enthusiasm and never intentionally.

Finally … Be nice to the animals. If you think you can’t, you will have the choice to stay away or to meet a woman who came straight from hell (yes, that would be me. Including fire-breathing nose and ears, and sharp fangs)

If you decide to agree with the above then you are most welcome.

Huisdier vs. Visite

1. Onze huisdieren hier wonen, u niet!

2. Als u geen honden- of kattenhaar op je kleding wilt, dient u weg te blijven van het meubilair. In het Engels heet dit “furniture” Dit zegt genoeg nietwaar?.

3. Wij houden meer van onze huisdieren dan van de meeste mensen.

4. Voor u het is gewoon een dier, voor ons zijn het zoons en dochters, die zijn klein en harig zijn, en niet veel praten.

5. Tot slot: Vaak zijn huisdieren zijn beter dan kinderen. Ze weinig eten, ze zeuren niet onophoudelijk om geld, ze niet rijden in jouw auto, ze hangen niet rond met vrienden die aan de drugs zijn, ze maken zich niet druk over de laatste trends in designer kleding, en als ze zwanger zijn kunnen de resultaten worden verkocht.

Deze “regels” kwam ik een paar jaar geleden tegen en ik vond ze goed genoeg om in te lijsten en op de wc te hangen, het kan maar duidelijk zijn, nietwaar? Ik heb echter nog een paar aanvullingen…

Als u denkt zonder huisdieren-haar te kunnen vertrekken uit ons huis dan vergist u zich ernstig, op z’n best mag u hopen dat de haren er na één wasbeurt uit zijn.

Al houd ik Fredje (onze Bordeaux Dog) in de bench, er blijft een kans bestaan dat er kwijl op u beland. U kunt het risico wél verminderen door uit de buurt van de bench te blijven. Wanneer Fredje met zijn kop schudt en zijn wangzakken fladderen alle kanten op wil er ook nog wel eens een klodder kwijl gelanceerd worden. Waar deze terecht gaat komen is helaas niet te voorspellen, vandaar ook het risico. (Persoonlijk heb ik ze meer dan eens in mijn nek gehad.)

Het verzoek om Fredje in de bench te houden wordt altijd ingewilligd. Echter dient u in die gevallen voor aanvang een sms te sturen of een belletje te plegen. Wanneer u eenmaal binnen bent is het onmogelijk om de hond volledig uit uw buurt te houden alvorens hij in zijn bench wordt gestopt.

Wanneer u, god mag weten waarom, niet van katten houdt dan dient u dit ook bij voorbaat aan te geven, ik zal er voor zorgen dat er geen katten in de woonkamer meer aanwezig zijn zodat ze u niet zullen verassen door op schoot te springen of langs uw been te wrijven.

Denkt u te kunnen omgaan met de aanwezigheid van de katten dan maakt u grote vrienden, ik doel hierbij niet op mijzelf (als scoort u wel pluspunten) maar op de beesten zelf, zij zullen u dankbaar laten weten dat ze het waarderen. Indien u de katten ok vindt zullen ze op uw schoot gaan zitten en er niet meer vanaf komen tot u weer vertrekt, dankbaarheid wordt getoond door middel van kleine nagelprikjes door uw broek heen (daar kan overigens per abuis ook vel bij zitten, maar dat moet u maar voor lief nemen). Wanneer de bewuste kat het erg naar zijn of haar zin heeft dan bestaat de kans dat er een beetje gezeverd wordt, niets ernstig, gewoon een druppeltje hier en daar. Wees niet beledigd wanneer ze hun achterwerk richting uw gezicht steken, wederom een blijk van waardering.

Uiteraard bent u ook vrij om Fredje te ontmoeten maar wees gewaarschuwd. Hij is lomp in alles wat hij doet. Hij is namelijk in de veronderstelling een kat te zijn (al weegt hij meer dan ik) en gedraagt zich daar dan ook naar. Buiten dat hij op schoot wil komen zitten kan hij ook extra dingen. Bijvoorbeeld de gevraagde of ongevraagde high-five, met geluk vangt u deze op met hand of arm, met een beetje pech beland deze high-five midden in uw gezicht. Hij geeft graag kusjes, waagt u zich hieraan dan is er wederom risico op contact met kwijl en/of snot. Hij gaat u pijn doen, niet heel veel maar af en toe wil hij nog wel een blauwe plek veroorzaken. Houdt u echter in uw achterhoofd dat dit geheel uit enthousiasme is en hij het nooit expres doet.

Tot slot… Wees lief tegen de dieren. Denkt u dit niet te kunnen dan heeft u de keuze om weg te blijven of om een vrouw tegen komen die regelrecht uit de hel is gestapt (ja, dat ben ik dan. Inclusief vuurspugende oren en neus, en scherpe hoektanden)

Gaat u akkoord met bovengenoemde zaken dan bent u van harte welkom.

 
Leave a comment

Posted by on February 19, 2012 in Did you know..., pieces of me

 

Tags: , , , , ,

Exceptions prove the rule/Uitzonderingen bevestigen de regel

Exceptions prove the rule

There are rules in this country, in the world actually. Laws, social rules, and unspoken rules. You must follow those otherwise it would be a mess.

You may not kill, steal, use violence and you are not allowed to urinate in public display … Without these rules you’ll get an environment that nobody likes. I imaging…. When you are in the bushes to relieve any congestion, you’ll come across a corpse, you’ll be beaten up and, at the same time, they rob you of your wallet. All this misery while your pants are on your ankles. Well, I prefer a living environment with rules …

But … Exception proves the rule, right? Everyone has heard a story of a man who steals because he needs to eat … In practice it won’t work because people say; “Go to work”, but still …

When I hear a burglar I am prohibited to use violence. I am not allowed to wait for the burglar/murderer/rapist on the top of the stairs with a frying pan and with a well-aimed blow make him fall off the stairs, hoping he breaks his neck. Apparently this action would count as premeditation. Self-defense would be waking up, scare the shit out of yourself, grab an alarm clock and throw it at his head, thereby accidentally hit him on the right spot and knock him out. I would rather not wait and trust on my reflexes, I’d rather pick a weapon of my own choice…

When I see a loved one is seriously threatened (or myself for that matter), when I see an animal is being mistreated, when I see that a woman is raped … All situations which I never want to witness but of which I hope I am capable of using brute force. I don’t care it is written down somewhere in the book of law that I am prohibited to do this …

I’m not aggressive by nature, on the contrary, I have never fought. But in my eyes they are exceptions to the rule.

Finally, I hereby take my confession. I have broken a law. My punishment was a step in some nasty poisonous nettles (it went through my socks) … We arrived in the middle of the night from the airport. Another half hour away from home but my bladder was about to explode. No gas-station was open, no toilet in sight. Believe me, I thought it was horrible myself. But I had to go… Nowhere a good spot to empty my bladder. It’s too dark, it is too light, there it is muddy and I do not want to have my shoes somewhere next to a pile of use condoms.

Eventually it happened, to the satisfaction of Richards laugh-muscles, even at a worse spot than the places I had refused. I was sitting/hanging/crouching behind a fence because I did not want a truck driver, who was supposed to be sleeping in one of those dark trucks, to be peeking at me. The thing was… there was an illuminated bus shelter behind me. As you probably already have thought of yourself, bus shelters are generally close to public roads. So basically I was not just a person peeing “in the wild” but also an exhibitionist in the eyes of anyone who would pass by… Brrr, I was so glad that nobody came along, I was capable to pee in my pants while I would put them back on in a hurry and run away.

Uitzonderingen bevestigen de regel

Er zijn regels in dit land, in de hele wereld eigenlijk. Wetten, sociale regels, ongesproken regels. Je moet je er wel aan houden anders wordt het een rommeltje.

Je mag niet doden, niet stelen, geen geweld gebruiken, niet wildplassen… Als niemand in staat is zich hieraan te houden krijg je een omgeving die er niet uit ziet. Ben je je aan het ontlasten in de bosjes, kom je een lijk tegen, word je op dat moment in elkaar gemept en beroven ze je van je portomonaie terwijl je met je broek op de enkels hangt. Tja, dan doe mij maar een leefomgeving met regels…

Maar… Uitzondering bevestigt toch de regel? Iedereen heeft het verhaal wel eens gehoord van de man die steelt omdat hij moet eten… Nu gaat dat in de praktijk eigenlijk niet zo op want dan roept iedereen, ‘Ga maar werken’. Maar toch…

Wanneer ik een inbreker hoor mag ik volgens de wet geen geweld gebruiken. Ik mag de inbreker/moordenaar/aanrander niet bovenaan de trap opwachten met een koekenpan om ‘m vervolgens met een welgemikte mep de trap af te laten denderen, hopend dat ie z’n nek breekt. Boven aan de trap wachten valt al onder voorbedachte rade, “noodweer” is alleen echt noodweer wanneer je zo schrikt van een inbreker naast je bed dat je in je reflex een wekker naar hem gooit, daarbij toevallig zijn kin raakt en hij daarbij per ongeluk knock out gaat. Ik wacht daar liever niet op…

Wanneer ik zie dat een dierbare serieus bedreigd wordt (of ikzelf wat dat betreft), wanneer ik zie dat een dier wordt mishandeld, wanneer ik zie dat er een vrouw verkracht wordt… Allemaal situaties waarvan ik ze nooit mee wil maken maar waarbij ik hoop dat ik tot grof geweld in staat ben. Ook al staat ergens geschreven dat ik dat niet mag…

Ik ben niet agressief van aard, integendeel, ik heb nog nooit gevochten. Maar dat zijn in mijn ogen uitzonderingen op de regel.

Tot slot wil ik hierbij mijn bekentenis afleggen. Ik heb een wet geschonden. Mijn straf was een stap in de brandnetels (het ging door mijn sokken heen)… We kwamen midden in de nacht van schiphol af. Nog een half uurtje van thuis af maar mijn blaas stond op knappen. Geen tankstation was meer open, geen toilet in zicht. Geloof me, ik vond het zelf verschikkelijk. Nergens een goed plekje om mijn blaas te legen. Daar is het te donker, daar is het te licht, daar is het blubberig en ik wil niet met mijn schoenen tussen de gebruikte condooms staan. Uiteindelijk werd het, tot genoegen van Richards lachspieren, nog veel erger dan de plaatsen die ik geweigerd had. Ik zat/hing/hurkte achter een heg omdat ik niet wilde dat er in één van al die donkere vrachtwagens een chauffeur naar me zat te gluren. Het punt was alleen dat er achter me een verlicht bushokje was. Zoals je wellicht zelf al bedacht had staan bushokjes over het algemeen langs te openbare weg. Dus eigenlijk was ik niet alleen een wildplasser maar ook nog eens een exhibitionist in de ogen van eventuele voorbijgangers… Brrr, ik was vreselijk blij dat er niemand langskwam want ik was in staat geweest om al plassend mijn broek op te hijsen en weg te rennen.

 
4 Comments

Posted by on February 15, 2012 in I never said I'm perfect, society

 

Tags: , , ,

Laugh until I cry/Lachen tot ik huil

Laugh until I cry

I laugh at anything and everything, because of people’s reactions or just because someone else is laughing loudly and I have no idea why. I love to laugh, preferably so hard until tears roll down my cheeks and I’ll almost wet my pants.

When I see it happen that someone, while brushing teeth, loses a blob of toothpaste and finds it again on his shirt, I start laughing. The same goes for when someone tries to put a fork in his mouth and did not realize that the food has been dropped from it. When my 60kg heavy dog, out of enthusiasm, folds himself as boa around my mothers neck, then you can pick me up. I laugh at familiarity like Youp van ‘t Hek who talked about “that bitch of 21 who is getting married.” I laugh at ambiguity, dry humor and I love self-deprecating . Maybe I have a bad sense of humor but like I said, I laugh at everything and nothing.

Make me laugh, do your best, put on your funny-pants and joke-jacket. Make sure my mouth is slipping. Let me crack up, scream with laughter, make me laugh so hard that I cry, make my belly shake. Give me cramps in my abs and cheeks, let me run cross-legged to the toilet.

Make me laugh! Why? Laughter is healthy and it makes me happy.

Lachen tot ik huil.

Ik lach om niks en om alles, om wat ik zie, om andermans reacties of gewoon omdat iemand me aansteekt terwijl ik geen flauw idee heb waarom diegene lacht. Ik hou van lachen, het liefst zo hard tot de tranen over mijn wangen rollen en ik het bijna in mijn broek doe.

Wanneer ik het zie gebeuren dat iemand, tijdens het tandenpoetsen, een klodder tandpasta verliest en die op zijn shirt terugvind, kom ik niet meer bij. Het zelfde geld voor momenten dat iemand probeert een vork in de mond te stoppen en niet in de gaten heeft dat het voedsel er van af is gevallen. Wanneer mijn 60kg zware hond zich, uit enthousiasme,  als boa om mijn moeders nek vouwt, dan kun je me oprapen.  Ik lach om herkenbaarheid zoals Youp van ’t Hek die sprak over “die trut van 21 die gaat trouwen”. Ik lach om dubbelzinnigheid, droge humor en ik houd van zelfspot (als ik mezelf heel hard mag uitlachen dan doe ik dat graag). Misschien een slecht gevoel voor humor maar zoals ik al zei, ik lach om alles en om niks.

Maak me aan het lachen, doe je best, doe je lolbroek en grapjas aan. Zorg dat mijn bek uitglijdt. Laat me schateren, gieren en brullen van de lach, maak me zo hard aan het lachen dat ik huil, maak me aan het schuddebuiken. Laat me dubbelslaan met kramp in mijn buikspieren en wangen, zorg dat ik met gekruiste benen naar het toilet ren.

Maak me aan het lachen! Waarom? Lachen is gezond en ik word er blij van.

 
Leave a comment

Posted by on February 13, 2012 in pieces of me

 

Tags: ,