RSS

Tag Archives: creativity

Pain before beauty

Pain before beauty.

Before I start my blog I should mention I am a little nuts, I honestly do not know why I do stuff like this to myself.

Soon there is an Elf Fantasy Fair where a good friend, my husband and I are going to. Let’s leave aside whether you find this weird or not, I like it. It is an event where about 2/3rd of the visitors come in costume. These costumes vary widely, there are Halloween-like costumes like zombies and vampires, steampunk outfits, Victorian outfits, angels, fairies, Star Trek and Star Wars, and every mythological fantasy figure that you can imagine. The more creative and exuberant the better. The other guests are mostly (amateur) photographers.

For this event, I have made this dress:IMG_2393

IMG_2347

The skirt is so heavy that I predict to get sore hips by the time I will undress in the evening. (A prediction based on the experience of wearing my wedding dress that was less heavy than this one.) But that’s okay, it’s a beautiful skirt. I have put in months to make this dress so I will wear it.

As you can see a part of the dress is a corset, it leaves its own marks. Besides the deep red lines in my skin, because it is so tight, every corset also always makes me feel like I have slightly bruised ribs. Furthermore, you get less air as you lace it tighter, which of course is necessary to get a prettier waistline. (Note: That only happens to people who are “waistless” like me, I am like a straight board by nature.) The more discomfort, the better it will be. But that’s alright too, it looks nice.

And then I started to think of accessories, if I am going to show off, I like to do it well. But oooo, what did I get myself into? … It seems that what I like needs to be unpleasant. I should mention that there are a lot of people who do the same things and that it looks so easy when they do it, maybe it’s just me…

The contact lenses. I found red ones with feline pupils, they match with the dress. But I had never put in contacts before and I was shitting myself. So … I viewed dozens of YouTube videos, gave myself a pep talk and sat down in front of a mirror, armed with towels, eyedrops and contact lens solution. What misery, at a certain point the lens landed half on my eye, between my eyeball and eyelid and the rest curled over my lower eyelid. Very uncomfortable, not to mention it simply freaked me out… Anyway, when a contact lens actually makes contact to my eye, my eye tends to blink. You try to do something that your body does not want, and the body has ways to protest. But, I think my body has no opinion here. So, keep pushing… And after several attempts I got it. Well, got it… I had one eye done. Half an hour of crying and my nose kept running but the contact stayed in there. (The red contact lens matched my red cheeks, nose and the red what-used-to-be-white-sclera.) I have to get used to it, or so they tell me, keep them in, every day a little longer. I hope I get used to it because until now I clearly feel that there is something in my eye was that does not belong in there, like a cat hair that keeps irritating. After two hours a dull headache starts to rise. (Sorry honey, not tonight, I have a headache … the event is in a month and I have to get used to my contact lenses.) No, really, that’s okay, cause it will look cool.
rode lenzen

So I found fake eyelashes in red and black, fits perfectly with the dress. More misery though, a shitload of glue in my now sensitive eyes, but after trying ten times they finally stuck. (Not to mention I almost glued my eyelids together.) The remaining glue needs to be covered up with a liquid eyeliner, and “skillful” as I am that black stuff also ran into my eye. (I swear I never got the brush on my eyeball, I have no idea how it got there.) I can tell you that this is sort of a sharp pain. Not exactly the most pleasant feeling. I will need to practice much more because if I had tried this while I still had the lenses in I think I could go as a pirate with a black eye patch to hide my sad contact/eyelash/eyeliner attempt. And if I tell myself enough times that it is worth it then it really really really doesn’t matter.

Long story short, I will suffer for that day and on that day. But I will look good doing it.

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden.

Voor ik aan mijn blog begin moet ik even vermelden dat ik een beetje maf ben, ik heb echt geen idee waarom ik de dingen doe die ik doe.

Binnenkort is er een Elf Fantasy Fair waar ik met mijn man en een goede vriend heen ga. Laten we even terzijde laten of dat je dit raar vindt of niet, ik vind het leuk. Het is een event waar ongeveer 2/3e van het bezoek in kostuum komt. Deze kostuums variëren nogal, zo zijn er halloween-achtige kostuums, zoals zombies en vampieren, steampunk outfits, victoriaanse outfits, engelen, elfjes, Star trek en Star wars, en ieder mythologisch fantasie figuur die je maar kunt bedenken. Hoe creatiever en uitbundiger hoe beter. De overige gasten zijn voornamelijk (amateur) fotograaf.

Voor dit event heb ik een jurk gemaakt:IMG_2347

IMG_2393

De rok is zo zwaar dat ik voorspel dat ik pijnlijke heupen krijg wanneer ik me ’s avonds uitkleed. (Een voorspelling gebaseerd op de ervaring van het dragen van mijn trouwjurk die minder zwaar was dan deze.) Maar dat geeft niks, het is een mooie rok. Ik heb maanden gewerkt aan deze jurk, ik zal ‘m dragen ook.

Zoals je kunt zien is een gedeelte van de jurk een korset, deze laat zijn eigen sporen na. Naast de diepe rode groeven die in mijn huid komen doordat het zo strak zit zorgt ieder korset er ook altijd voor dat ik het gevoel krijg alsof ik licht gekneusde ribben heb. Daarnaast geldt dat je minder lucht krijgt naarmate je verder wordt ingesnoerd. Hoe meer ongemak hoe beter. (Note: Dat geldt alleen maar voor mensen zonder echte taille, zoals ik, ik ben een plank van nature.) Maar dat geeft ook niets, het ziet er mooi uit.

En toen begon ik te denken aan accessoires , als ik mezelf dan toch ga uitsloven, dan doe ik het graag goed. Maar oooo, waar ben ik aan begonnen… Het lijkt erop dat wat ik leuk vind ook onprettig is. Overigens moet ik er bij vermelden dat er heel veel mensen zijn die dezelfde dingen doen en dat het er bij hun zo gemakkelijk uitziet, misschien ligt het dan toch aan mij.

De lenzen. Ik vond rode lezen met katachtige pupillen, passen precies bij de jurk. Alleen ik had nog nooit lenzen in gedaan en ik scheet peultjes. Dus… tientallen YouTube filmpjes bekeken en aan de slag. Gewapend met handdoeken, oogdruppels en lenzenvloeistof heb ik mezelf voor de spiegel geplant. Wat een ellende, op een gegeven moment zat de lens half op mijn oog en de rest krulde over mijn onderste ooglid heen naar buiten. Zeer onprettig en moet ik nog vermelden hoe eng… Überhaupt het moment dat de lens je oog aan raakt, dan heeft mijn oog de neiging tot knipperen. Je probeert iets te doen wat je lijf niet wil, en het lijf heeft zijn manieren tot protest. Maar ja, ik vind dat mijn lijf hierin geen mening heeft. Doorzetten dus… En na verscheidene pogingen kreeg ik het dan toch voor elkaar, althans met 1 oog. (De rode contactlens paste nu mooi bij mijn rode wangen, neus en de rode voorheen witte oogwit.) Ik moest een half uurtje huilen en mijn neus bleef maar lopen maar hij zat er wel in. Ik moet wennen, elke dag een beetje langer. Ik hoop dat het went want tot nu toe het ik heel duidelijk het gevoel gehad dat er iets op mijn oog zat dat er niet hoorde, zoiets als een kattenhaar die maar blijft irriteren. Daarnaast begint er na twee uur een doffe hoofdpijn op te komen. (Sorry schat, vanavond niet, ik heb hoofdpijn… het event is over een maand en ik moet mijn lenzen indragen.) Nee echt, dat geeft niks, het zal er gaaf uitzien.rode lenzen

Zo vond ik ook valse wimpers, in het rood met zwart, past perfect bij de jurk. Nog meer ellende, een berg lijm in mijn inmiddels gevoelige ogen, maar na een poging of tien bleven ze toch zitten. De resterende lijm dien je met een vloeibare eyeliner de maskeren, en handig als ik ben liep ook die in mijn oog.(Ik zweer dat ik die kwast alleen op mijn oogleden gebruikte en niet op mijn oog zelf… Geen idee hoe het daar kwam.) Ik kan je vertellen dat dit een soort scherpe pijn veroorzaakt. Niet echt het meest prettige gevoel. Ik zal hier meer mee moeten oefenen want als ik dit had geprobeerd terwijl ik de lenzen in had dan had ik als piraat kunnen gaan met een zwart ooglapje om mijn trieste poging te verbergen. En als ik mezelf maar vaak genoeg vertel dat dit het waard is dan geeft het niks.

Lang verhaal kort; Ik ga pijn lijden voor die dag. Zolang ik er maar goed uitzie.

 
 

Tags: , , , , , ,

Creativity/Creativiteit

Creativity

I miss you, you pushed me in the right direction, you tickled me, every time you made me a little bit wiser. You made sure I saw problems and took care of that by making me think about the right solutions, but not every time because sometimes things seemed to go right on its own. You gave me new energy, satisfaction, pleasure, and a little pride at times. For a while I couldn’t really do anything with you. I did not want you. Or maybe just sometimes but often it turned out to be half an attempt. You were never really gone and yet you were not completely there either.

I miss you, and I feel that you want to come back. You give me ideas again, the urge to do. And together with you I’ve made my start again. That little tickle in the back of my head strikes me hard again. Although it doesn’t exactly feel as “harassment” because, after all,  I’ve missed you. I want that passion again, that compulsion to do what’s in my head. But with patience, I have time, some things should simply simmer just before getting out. Fortunately you compensate, like now while I’m writing, you can get out, immediately, it’s all right. And though you’re not quite back yet, you  give me plans for in the near future, for the summer,  for next year.

I miss you, you are so dear to me and I do not want to lose you. You are a part of me, without you I do not feel very special, without you something is missing, makes me incomplete. I need you. You feed me. You give me something to hold on to, a goal. You are my form of expression, you make me calm, because of you I want to learn new things, still there’s so much that I don’t have the knowledge for or lack the skills of.

I miss you, there’s however one thing I want to change about  you, please be organized. First things first, one by one, so I’ll finish it what I start. So please, don’t be too chaotic. A bit combination is allowed but not too much, I would like to keep track of what I’m doing.

I miss you, come back with baby steps. Together we can work it out.

Creative people do not have a mess, creative people just have ideas everywhere

Creativiteit

Ik mis je, je duwde me de juiste richting op, je prikkelde me, je maakte me elke keer weer een klein beetje wijzer. Je zorgde dat ik problemen zag en je zorgde dat ik nadacht over de juiste oplossingen, maar niet altijd want soms ging het vanzelf. Je gaf me nieuwe energie, voldoening, plezier, en een beetje trots op z’n tijd.Voor een tijdje kon ik niks met je. Ik had geen zin in je. Soms wel maar vaak werd het een halve poging. Je bent nooit helemaal weggeweest en toch was je er ook niet helemaal.

Ik mis je, en ik voel dat je terug wilt komen. Je geeft me weer ideeën, de drang om te doen. En ik ben samen met jouw weer begonnen. Die kriebel achter in mijn hoofd valt me weer lastig. Al voelt het niet echt als “lastig vallen” want ik heb je immers gemist. Ik wil die passie weer, die dwang om te doen wat er in mijn hoofd zit. Wel met geduld, ik heb tijd, sommige dingen moeten nu eenmaal even sudderen voordat het eruit wil. Gelukkig compenseer je het, zoals nu terwijl ik schrijf, het mag er uit, per direct. En al ben je nog niet helemaal terug, je geeft me plannen, voor in de nabije toekomst, voor van de zomer, voor volgend jaar.

Ik mis je, je bent me zo dierbaar en ik wil je niet kwijtraken. Je bent een onderdeel van mij, zonder jou voel ik me niet zo bijzonder, zonder jou mist er iets aan me, ben ik niet compleet. Ik heb je nodig. Je voedt me. Je geeft me houvast, een doel. Je bent mijn uitingsvorm, je maakt me kalm, door jou wil ik nieuwe dingen leren want er is nog zoveel dat ik niet weet of kan.

Ik mis je, maar ik wil één ding aan je veranderen, wees alsjeblieft geordend. Alles op z’n tijd, één voor één, zodat ik afmaak waar ik mee begin.  Zodat je niet al te chaotisch wordt. Een beetje combineren mag wel maar niet teveel, ik wil graag overzicht houden.

Ik mis je, kom terug met baby-stapjes. Samen komen we er wel uit.

Creatieve mensen maken geen rommel, creatieve mensen hebben overal ideeën liggen.

 
Leave a comment

Posted by on February 13, 2012 in pieces of me

 

Tags: