Category Archives: society

Not a vegetarian, but a hypocrite/Geen vegetariër, wel een hypocriet.

Not a vegetarian, but a hypocrite.  I am not a vegetarian. I eat meat … But I have my principles, I do not eat certain animals (or at least not consciously). I refuse to eat rabbit because I do not want cute things on my plate. I do not eat lamb or veal because I see that as a baby sheep and baby cow meat. I do not eat foie gras, I’ve seen how they raise that little goose to become “tasty”. (I would not like a hose with a hopper pushed in my throat to get me to fatten). I want no feather pillows on my bed because they are plucked from live animals. I have my principles, though I am a hypocrite.

I am against animal testing, I’ve seen pictures of chimpanzees into small cages. Too many chimps to be reinstated after the laboratory was closed. But when I would be life-threatened by an illness … Would I not be happy if there were drugs for it even if animals have suffered? And that too makes me hypocritical.

I eat chicken. That even though I know they separate chickens and roosters. I know that half of the chicks dissapear in the baby chicken shredder. I am strongly opposed, I find it appalling that a living being so young must come to an end in that way. Nevertheless, I eat chicken. And I only want chicken in pieces on my plate, if it’s still recognizable as a chicken than thanks but no thanks, I do not want the feeling that I am slaughtering something at the table. I eat pork, in fact I find it very tasty. And I know how these animals are transported, the whole lot packed into the truck … Allthough I do not want to know how they are slaughtered, I have my imaginiation. My guess is that they are not humanely euthanized. Yes, it is said that this happenes humane but I think it is not so closely watched and mistakes happen frequently. Yet I eat pork and chicken, I’m a hypocrite.

I’m not a vegan, I wear leather …. I do not want fur even remotely close to me, I find fur disgusting. Baby Seals are clubbed to death for their fur or minks which are bred in terrible conditions, no thanks. But I do wear leather, is that not animal skin but without the fluffy hair? I’m a hypocrite ….

But in my own hypocrisy, I think I make the world a little better. When I choose makeup free of animal testing, not to eat young animals, not to wear fur, etc …. I think, at that time, I am a little conscious.. I think if everyone would make a few choices for the sake of animals and their suffering, the World would be a little bit better. I understand very well that not everyone has a choice. There are nations who, in my opinion,  treat animals badly, but where I also see that they themselves have so much trouble to survive and therefore do not value the conditions in which animals live. I have understanding, I will not judge them harshly. Less sympathy I can muster for people living in prosperous areas, where it ultimately comes down to a choice they could make but where they do not beause they simply don’t care.

 (Ghandi) How mankind treats animals indicates the level of civilization


Geen vegetariër, wel een hypocriet.Ik ben geen vegetariër. Ik eet vlees… Niettemin heb ik mijn principes, bepaalde dieren eet ik niet (of niet bewust althans). Ik weiger bijvoorbeeld konijn te eten want ik wil geen schattige dingen op mijn bord. Ik wil geen lams- of kalfsvlees eten want ik zie dat als baby-schapenvlees en baby-koeienvlees. Ik eet geen foie gras, ik heb gezien hoe ze die ganzenlevertjes zo “smakelijk” mogelijk krijgen. (Ik zou het ook niet prettig vinden om een slang met trechter in mijn strot geduwd te krijgen om me vet te mesten). Ik wil geen donzen kussens op mijn bed want deze worden geplukt van levende dieren. Ik heb mijn principes, al ben ik hypocriet.

Ik ben tegen dierproeven, ik heb beelden gezien van chimpansees in veel te kleine hokjes. Te veel chimpansees om herplaatst te worden nadat het laboratorium werd gesloten. Maar wanneer ik levenbedreigend ziek zou worden… Zou ik dan niet blij zijn als er medicijnen voor waren, ook al hebben er dieren voor geleden? En ook dat maakt mij hypocriet.

Ik eet kip. Dat terwijl ik weet dat ze kippetjes en haantjes scheiden. Ik weet dat de helft in de kuikenversnipperaar verdwijnt. Ik ben daar fel op tegen, ik vind het afschuwelijk dat een levend wezen zo jong en op die manier aan een eind moet komen. Niettemin eet ik kip. En ik wil alleen kip in stukken op mijn bord, als het nog herkenbaar is als een kip dan laat maar, ik wil niet het gevoel hebben dat ik aan tafel sta te slachten. Ik eet varken, sterker nog ik vind varkensvlees erg lekker. En ik weet hoe deze dieren worden vervoerd, hutje mutje in de vrachtwagen… Al wil ik niet weten hoe ze geslacht worden, ik kan me er wel een voorstelling van maken. Mijn gok is dat ze de dieren niet humaan laten inslapen. Ja, er wordt gezegd dat dit humaan gebeurd maar volgens mij wordt er niet zo heel nauw gekeken en gaat er nog wel eens wat mis. Toch eet ik varken en kip, ik ben een hypocriet.

Ik ben geen veganist, ik draag leer….  Ik wil geen bont, ik vind bont walgelijk.  Babyzeehonden die doodgeknuppeld worden om hun vacht of nertsen die in afschuwelijke omstandigheden worden gefokt, nee bedankt. Maar ik draag wel leer, is dat ook niet beestenhuid maar dan zonder het fluffige haar? Ik ben hypocriet….

Maar zelf in mijn hypocrisie denk ik dat ik de wereld een beetje beter maak. Wanneer ik kies voor proefdiervrije make-up,  om geen jonge dieren te eten, om geen bont te dragen,  etc…. Ik denk dat ik dan op dat moment een beetje bewust bezig ben. Ik denk dat, als iedereen een paar keuzes zou maken omwille van dieren en hun leed, de wereld een beetje beter wordt. Ik snap heel goed dat niet iedereen een keuze heeft. Er zijn volkeren die, mijn inziens, slecht omgaan met dieren maar waarbij ik ook zie dat ze zelf al zoveel moeite hebben om te overleven en daardoor geen waarde hechten aan de omstandigheden waarin dieren leven. Ik heb daar best begrip voor. Minder begrip kan ik opbrengen voor mensen die  in welvarende gebieden leven, waar het uiteindelijk neer komt op een keuze die ze zouden kunnen maken maar het uit desinteresse of laksheid niet doen.

(Ghandi) Hoe de mensheid met dieren omgaat geeft het niveau van beschaving aan.


Posted by on July 10, 2012 in pieces of me, society


Tags: , , , , , , ,

We only want everything…/ We willen alleen maar alles…

We only want everything…

The bible says: Unto the woman he said, I will greatly multiply thy sorrow and thy conception; in sorrow thou shalt bring forth children; and thy desire shall be to thy husband, and he shall rule over thee.

The time that men ruled over us is gone, I think. At least in the Western countries. Percentage-wise there are not that many women anymore that must live under the thumb of the man, and we are no longer chained down in the kitchen. The women who suffer from the dominion of a man are named to be victims of abuse. Women burned bras fought for emancipation and they succeeded for the larger part. The goal is not yet fully achieved, in politics there is still a significant minority of women, so they keep on fighting.

 I wonder how far this should go through, though. The best man/woman on the best place, in my opinion. Generally, women evolved to be caring creatures, is it not logical that more women work in health care? I do not need men in health care because they are a minority, I would only like to see them there if that’s what they do best. Of course this works the other way around as well, men are in general physically stronger, why should there be more women in places that require much physical strength? If you are a woman with a lot of strength and stamina, you have my blessing and please be military (I thought Demi Moore in GI Jane was great) but do not do it because you want to make a statement.

 Yes, I want the same respect as men have. Yes, I want to experience the same independence. Yes, I would do what I’m best at. And yes, I want the same rights. But I also think that society is changed by this movement. Meanwhile we become a society that increasingly ignores the differences between the sexes. It seems that people forget that we are still dealing with issues such as the biological clock. After all, we must have a career. We have to work in pairs to get a mortgage. Of course there is a certain degree of choice (you do not need to go on vacation twice a year), but you want also to create a financially nice childhood and future for your children.

 Do not get me wrong, I am in favor of the emancipation of women. When I hear that women are still married, bought and traded for a bunch of camels I get itching on my hands. I do not need to be treated for dinner, I can take care of myself, I work for a living. Do not tell me what I can or cannot do, I will decide that for myself. But I also want women to be and remain women. I love it when a gentleman is holding the door open for me and I think it’s a comforting knowledge to have a man who is prepared to take care of me.

 I want everything. I want to work to feel useful, both in society and in the family for bringing food on the table. I want the choice to stop working (or work less) if I would have children, so I, in my opinion, would have enough time to spend with my kids. (Note: I’m not suggesting that working mothers can’t be good mothers.)

 I want it all, preferable while not thinking about the fact that the man has not much choice. From men we expect the same as we have for the last generations, and more. Take care of the family. Financial, please provide for us with having a full time job. Be the man in the house, be a great lover, be a perfect dad and not just at home on Sunday’s, help with housekeeping as the wife also works.

In short, we women want it all, we expect it all from men. And I wonder whether this is the ideal scenario is that the emancipation of women had in mind?

We willen alleen maar alles…

De bijbel zegt: Tot de vrouw zei Hij: Ik zal zeer vermenigvuldigen uw smart, namelijk uwer dracht; met smart zult gij kinderen baren;. en zal u begeerte hebben om uw man, en hij zal over u heersen.

 De tijd dat de man over ons heerst hebben we inmiddels wel gehad, denk ik. Althans in de westerse landen. Er zijn procentueel gezien niet zo heel veel vrouwen meer die onder de duim van de man moeten leven en we liggen niet meer aan een ketting in de keuken vast. De vrouwen die nog echt onder het juk van een man moeten leven worden slachtoffer van mishandeling genoemd. Vrouwen hebben bh’s verbrand geknokt voor emancipatie en zijn daar een heel  eind mee gekomen. Het doel is nog niet volledig bereikt, in de politiek is er bijvoorbeeld nog een behoorlijke minderheid van vrouwen, dus men blijft knokken.

 Ik vraag me af in hoeverre dit door zou moeten gaan. De beste man/vrouw op de beste plek, naar mijn mening. Over het algemeen is de vrouw zo geëvolueerd dat ze zorgzaam is, is het dan niet logisch dat er meer vrouwen in de zorg werken? Van mij hoeven er niet zo nodig mannen in de zorg omdat ze een minderheid vormen, ik zie ze er alleen graag als dat is waar ze goed in zijn. Zo dus ook andersom, mannen zijn nu eenmaal fysiek sterker, waarom moeten er dan meer vrouwen komen op plaatsen die fysiek veel vergen? Als je als vrouw zijnde o.a. veel kracht en uithoudingsvermogen hebt, mijn zegen heb je en wordt maar militair (ik vond Demi Moore in G.I Jane geweldig). Maar doe het niet omdat je een statement wilt maken.  

 Ja, ik wil hetzelfde respect als de man heeft. Ja, ik wil dezelfde onafhankelijkheid kunnen ervaren. Ja, ik wil datgene doen waar ik het beste in ben. En ja, ik wil dezelfde rechten. Maar ik denk ook dat de maatschappij is veranderd door deze stroming. Inmiddels zijn we een maatschappij geworden die steeds minder rekening houdt met de verschillen tussen de seksen. Het lijkt dat men vergeten is dat we ook nog te maken hebben met zaken zoals de biologische klok. We moeten immers carrière maken. We moeten wel met z’n tweeën werken om een hypotheek te kunnen krijgen. En natuurlijk zit hier wel een bepaalde mate van keuze in (je hoeft niet perse twee keer per jaar op vakantie), maar je wilt je kinderen financieel gezien ook een leuke jeugd en toekomst bieden.

 Begrijp me niet verkeerd, ik ben voorstander van de vrouwenemancipatie. Wanneer ik hoor dat vrouwen nog steeds worden uitgehuwelijkt, gekocht en verhandeld voor een stel kamelen krijg ik jeuk aan mijn handen. Ik hoef niet getrakteerd te worden, ik kan wel voor mezelf zorgen. Vertel me niet wat ik wel of niet mag/kan doen want dat bepaal ik zelf. Maar ik wil ook graag vrouw zijn en blijven. Ik houd ervan wanneer een heer de deur voor me openhoud en ik vind het een fijne wetenschap een man te hebben die bereidt is om voor me te zorgen.

 Ik wil alles. Ik wil werken om me nuttig te voelen, zowel in de maatschappij als in het gezin om mee te werken aan het brengen van brood op de plank. Ik wil de keuze hebben om te stoppen/voldoende te minderen met werken als ik kinderen zou krijgen, zodat ik, voor mijn gevoel, genoeg tijd zou hebben om met mijn kinderen te besteden. (Let op: Ik zeg hiermee niet dat werkende moeders geen goede moeders zijn.)

 Ik wil het allemaal, en ik wil er vooral niet bij stilstaan dat de man niet veel keus heeft. Van de man wordt hetzelfde verwacht en meer. Zorg voor het gezin. Financieel, gelieve een fulltime baan te hebben. Als man in huis, ben een geweldige minnaar, ben een perfecte papa en niet alleen op zondag thuis, help mee in het huishouden want de vrouw werkt ook.

Kortom; Wij vrouwen willen het allemaal, van de man verwachten we het allemaal. En ik vraag me dus af of dit het ideale scenario is dat de vrouwenemancipatie voor ogen had?



Posted by on June 4, 2012 in society


Tags: , , , , ,

Toilet Neuroses


Toilet neuroses

• Of the women is 57.1% hang above the toilet whether they have to urinate or defecate.

• The vast majority of people (59.5 %) waits to go to the toilet when someone else comes out.

• A small proportion (16.5%) will trade a pleasant visit with friends for their own toilets if they have bowel movements.

• 16% will hang above the toilet when children have been going to the bathroom • Nearly 20% cannot defecate on a public toilet, because the idea that others listen; 8.6% manages not even to pee. This happens more often to women than men.

• 12.8% make countervailing noises during urination (fiddle, unnecessary rinse, turn on the tap), 10.4% so during defecating.

• 12.5% of the respondents do not avoid other toilets.

• 44.1% sometimes think about the hygienic toilet behavior of colleagues.

• One in five people think that it is possible to get hemorrhoids from a dirty toilet seat, according to research by Biohorma. Utter nonsense, because hemorrhoids are swollen veins caused by pressing too hard.


This is a Reblog of Doctor Quack. He wrote a blog about urinal anxiety with men, which he did in such a highly entertaining way that it made me burst out laughing several times. To read his blog you can click the following link.  

Of course, not only men have uncomfortable feelings when using a public toilet, some women also have to deal with it.

Let me first state that women are disgusting creatures when it comes to public toilets. How do I know? I have to go there every once in a while and the toilets often look too dirty to describe. Not that it surprised me at all, because it is a vicious circle. You enter a small room that looks so nasty that you do not want to touch anything in there. You do not want to put your handbag on the floor because you know there is a chance of urine on it. You do not want to touch the toilet seat because you know there is a big chance that your buttocks gets in contact with the urine of another person (and I don’t want to touch a toilet seat that has been touched by unknown buttocks before). You would not touch the toilet paper holder because others have been using it and who knows what those hands have handled. (Only touch the paper, carefully folding it so you are absolutely sure that no hands have touched the piece you are going to wipe yourself with.) And I’m just talking about public toilets you find in malls or gas stations, toilets that you find at big parties or festivals are even worse. Where alcohol flows abundantly, the chance of vomit in the toilets is very plausible. And personally I consider vomit to be a lot worse than pee. In short, it looks dirty, you refuse any physical contact with any part in there and  therefore will make the toilet only dirtier. You can deny it but if you hold you butt too far above the toilet seat you will splatter on it. Then you’ll  have to clean that up, which you really don’t want since that is the reason you didn’t sat down on it in the first place.

At work, the toilets are kept pretty clean and there I dare to sit down. But when someone else is sitting in the claustrophobic room next to me I have a problem. It is noisy, the walls are too thin. Now I have no problems to hear someone else pee. Everyone needs to urinate, even the queen, it’s the most normal thing in the world. The moment I hear someone come in I get the same standard fright; Did I lock my door? It’s always locked, I’ll never forget it, but what if I did not double check and my door suddenly opens up? That would be so embarrassing ….

It  is the intention that I empty my bladder at that point, but pee makes noise. If you’re lucky you have a toilet with a plateau and you can aim slightly so there is no gurgling sound, but you never quite get that aim right immediately. Sometimes it just won’t happen, I wait, I push, I relax, whatever I need to do to get my urine flowing, but it just won’t happen. Simply because I know that someone can hear me. By then it gets worse, another thought crosses my mind, “If I stay here too long without making a sound they might think I’m taking a shit.” And that’s the last thing I want. Nothing as annoying as intestinal cramps at work, I don’t care about how unhealthy it is, I’ll hold it in until I can go home. Respect for the ladies who shamelessly empty their bowels in a public toilet. What can I say, shit happens…




· Van de vrouwen hangt 57,1 procent hangt standaard bij de grote en de kleine boodschappen.

· Veruit de meeste mensen (59,5 procent) wacht even met naar het toilet gaan als er iemand anders uit komt.

· Een klein deel (16,5 procent) verruilt een gezellig bezoek bij vrienden voor de eigen wc als er gepoept moet worden.

· 16 procent gaat boven de bril hangen als er net kinderen naar de wc zijn geweest · Bijna twintig procent kan op een openbaar toilet niet poepen, vanwege het idee dat anderen meeluisteren; 8,6 procent lukt het zelfs niet om te plassen. Vrouwen hebben hier meer last van dan mannen.

· 12,8 procent maakt compenserende geluiden tijdens het plassen (rommelen, onnodig spoelen, de kraan aanzetten); 10,4 procent doet dit tijdens de grote boodschap.

· 12,5 procent van de ondervraagden vermijdt geen andere wc’s.

· 44,1 procent denkt wel eens na over de hygiënische gebruiken van collega’s.

· Een op de vijf mensen denkt dat het mogelijk is aambeien te krijgen van een vieze toiletbril, blijkt uit onderzoek van Biohorma. Volslagen onzin, want aambeien zijn opgezwollen aders die ontstaan door te hard persen.


Dit is een reblog van Doctor Quack. Hij schreef een blog over urinoir angst bij mannen, dit deed hij op zo’n uiterst vermakelijke manier dat ik meerdere malen in de lach schoot. Om zijn blog te lezen kun je op de volgende link klikken.

Natuurlijk hebben niet alleen mannen ongemakkelijke gevoelens bij het gebruiken van een openbaar toilet, ook vrouwen krijgen ermee te maken.

Laat ik voorop stellen dat vrouwen vetkleppen zijn op het openbaar toilet. Hoe ik dat weet? Ik kom er wel eens en de toiletten zien er vaak te vies voor woorden uit. Niet dat het me iets verbaasd, het is immers een vicieuze cirkel. Je komt binnen in een klein hokje die er zo uit ziet dat je niets wilt aanraken.  Je wilt je tas niet op de grond zetten wanneer er geen haakje is want je weet dat er een grote kans is op urine op de grond. Je wilt de toiletbril niet aanraken want je weet dat er een grote kans is dat jouw billen in aanraking komen met de urine van een ander (en ik wens daarnaast ook geen wc-bril aan te raken die daarvoor door onbekend billen is aangeraakt). De toiletrolhouder wil je niet aanraken want daar hebben anderen aangezeten en wie weet wat die daarvoor in handen heeft gehad. En dan heb ik het hier over openbare toiletten die je in winkelcentrums of tankstations vindt, de toiletten die je op grote feesten vindt zijn nog erger want daar waar alcohol rijkelijk vloeit is de kans op braaksel op de toiletten nog aannemelijker. En persoonlijk vind ik kots veel erger dan pies. Kortom, het ziet er vies uit, je weigert iedere fysieke aanraking met welk onderdeel dan ook en daarmee maak je het toilet alleen maar viezer. Je kunt het ontkennen maar als je te ver boven het toilet hangt spetter je ook op de bril tijdens het plassen.

Op het werk worden de toiletten netjes bijgehouden en daar durf ik dan nog wel te gaan zitten. Maar wanneer er iemand anders naast me zit heb ik een probleem. Het is er namelijk gehorig. Nu heb ik er geen problemen mee om een ander te horen plassen. Iedereen moet plassen, zelfs de koningin, het is de normaalste zaak van de wereld. Op het moment dat ik iemand de toiletruimte binnen hoor komen krijg ik standaard dezelfde schrik; Heb ik mijn deur wel op slot gedaan? Hij is altijd op slot, ik vergeet het nooit, maar wat nou als ik het niet dubbel check en mijn deur word ineens opengetrokken? Dat zou gênant zijn….

Vervolgens is het de bedoeling dat ik daar mijn blaas leeg, maar plassen maakt geluid. Als je gelukt hebt heb je een toilet met een plateau en kun je enigszins mikken zodat er geen klaterend geluid ontstaat maar je ontkomt er nooit helemaal aan. Soms lukt het me gewoon niet, simpelweg omdat ik weet dat iemand me kan horen, maar dan schiet er een andere gedachten in mijn hoofd die het alleen nog maar erger maakt; ‘Als ik hier te lang blijf zonder enig geluid te maken denken ze misschien dat ik zit te poepen’. En dat is wel het laatste wat ik wil. Niets zo vervelend als darmkrampen op het werk, hoe ongezond het ook is, ik hou het op tot ik naar huis kan. Respect voor de dames die zonder blikken of blozen hun darmen legen op een openbaar toilet. Soms wenste ik dat ik er ook schijt aan kon hebben.



Posted by on June 1, 2012 in society


Tags: , , , ,

I am a mythological creature/Ik ben een mythologisch wezen

I am a mythological creature.

Before I became acquainted with the game world I was pretty biased. Now I knew that my brother played “games” on the computer but I would consider him an exception to the rule. He did not look like a gamer as I had them  in mind. He knew a lot about computers and that made him a little nerd-like. However he had friends and that fact compensated his “nerdishness” .

What I’m talking about? The stereotype of the gamer. Of course there are different levels, there are people who occasionally want to play a game of tetris and there are people who spend long hours on a MMORPG (Massively multiplayer online role-playing game). And there are different levels in that category aswell, for example there are the casual players and the diehards …

What kind of a humans are they? The stereotype tells us that they are men who are heavily overweight (because their diet consists of pizza and beer). They are socially a little nuts, they have no friends and do not know how to interact with non-gamers (after all, non-gamers just don’t get it). They are guys with pale skin full of acne (who have not seen the light of day for a year). The adult gamers live in the basement of their mother, they do not have to worry about how to clean laundry or how a bed must be made and, of course,  they do not work. Mothers will take care of them.

Female gamers do not exist, they are like unicorns, a mythological creature. I belong into this category. I am a gamer, a MMORPG gamer to be exact, I play World of Warcraft. I’m one of those figures who dances around the room when I have obtained a very rare dragon. I make it a sport as to earn gold as much as possible, and yes … I am aware that there is not really something real you can buy with it. I am a girl with a headset on my head, sitting behind the computer looking if she is controlling an airplane. But I do not fit into the stereotypical profile of the gamer. I’m on the slim side, I like the sun and getting sunburns because of it, I like to work,  I do care how I look, I do not live with my parents, etc. etc …

And that’s my point, I actually do not know anyone who fits this profile. I know a lot of gamers and they all have a life besides gaming. Some travel the world for their work, some are firemen, construction workers and some are women who actually look like women. Of course a few of those people sometimes seem a bit strange, but are we not all a little weird? For “weird” you do not have to search online, to find that I take a look out the window into the street, or I open my eyes when I’m at work, enough “odd” to find everywhere.

It is time that the stereotype is getting some  adjustment.

Ik ben een mythologisch wezen.

Voordat ik kennis maakte met the game-wereld was ook ik behoorlijk bevooroordeeld. Nu wist ik wel dat mijn broer “spelletjes” speelde op de computer maar hij zou vast wel een uitzondering op de regel zijn. Hij zag er niet uit zoals ik een gamer voor ogen had. Hij wist wel veel van computers en dat maakte hem een beetje nerd-achtig.  Daarentegen had hij  vrienden en dat maakte dat zijn “nerdheid”  weer een beetje gecompenseerd werd.

Waar ik het over heb? Het stereotype van de gamer. Natuurlijk zijn daar verschillende gradaties in, zo zijn er mensen die af en toe een spelletje tetris willen spelen en er zijn de mensen  die urenlang op een MMORPG (Massively multiplayer online role-playing game) te vinden zijn. En ook daarin zijn er verschillende niveaus, er zijn bijvoorbeeld de casual spelers en de diehards…

Wat zijn dat voor een mensen? Het stereotype vertelt ons dat het mannen zijn die veel te veel overgewicht hebben (hun voeding bestaat immers uit pizza en bier).  Ze zijn sociaal gezien een beetje gestoord, ze hebben geen vrienden en weten ook niet hoe ze met non-gamers om moeten gaan (non-gamers snapper er immers toch niks van). Het zijn kerels met een bleke huid vol acne (die het daglicht al een jaar niet gezien hebben). De volwassen gamers leven  in de kelder van hun moeder, dan hoeven ze zich geen zorgen te maken over schone was of hoe hun bed opgemaakt moet worden en uiteraard hoeven ze niet te werken. Moeders zorgt wel voor ze.

Vrouwelijke gamers bestaan niet, ze zijn als eenhoorns, een mythologisch wezen. Ik val onder deze categorie. Ik ben een gamer, een MMORPG-gamer om precies te zijn, ik speel  World of Warcraft. Ik ben zo’n figuur die een rondje door de kamer danst wanneer ik een zeer zeldzame draak heb bemachtigd. Ik maak er een sport van om zoveel mogelijk goud te verdienen, en ja… ik ben me er van bewust dat je er niet echt iets mee kan kopen. Ik ben zo’n mens die, met een headset op de kop, achter de computer zit eruitziend alsof ze een vliegtuig aan het besturen is. Maar ik pas toch niet in het stereotypische beeld van de gamer. Ik ben aan de slanke kant, ik word graag bruin van de zon, ik werk graag, het kan mij wél schelen hoe ik er uit zie, ik woon niet meer bij mijn ouders thuis etc. etc…

En dat is mijn punt, eigenlijk ken ik niemand die in dit profiel past. Ik ken een hoop gamers en allemaal hebben ze een leven naast het gamen. Sommigen reizen de wereld over voor hun werk, ik ken brandweermannen, bouwvakkers én vrouwelijke vrouwen die hun plezier online vinden. Natuurlijk zitten er figuren tussen die soms een beetje vreemd overkomen, maar zijn we niet allemaal een beetje raar? Voor “raar” hoef je niet online te zoeken, daarvoor kijk ik uit het raam de straat in, of ik doe mijn ogen open wanneer ik op het werk ben, genoeg raars te vinden.

Het wordt tijd dat het stereotype wordt aangepast.


Posted by on April 1, 2012 in pieces of me, society


Tags: , , , , , ,

One-night stands

One-night stands

 A One-night stand, or a brief fling, is sexual contact between individuals, where at least one of the party has no immediate plans for establishing a sexual relationship for the longer term.
Persons who participate in a one-night stand usually don’t know each other beforehand and hardly take any time to get to know each other before they go on to commit sexual acts. The essential difference between a one-night stand and other sexual relationships is the expectation or intention of the relationship.

I got to know my husband at a young age. One-night stands are unknown to me. Yet I have heard much about it over the years. Sometimes in a proud story, sometimes with some embarrassment, sometimes as the most natural thing in the world and sometimes even with unspoken critisism because, I never did that! Supposedly I’ve missed something …

Really? Is that the case? Tell me. When I think about it there are just more questions in my mind which I have no answer to …
What’s so great about spreading your legs for a person you (as defined) hardly know? Now I can imagine someone wants to have sex and not want to have a relationship, but what bothers me is that you don’t know the other person at all. Should there not at least be “something” that gives a connection? Something to put a “spark” between two people? Or is it the amount of alcohol that makes you so lame that you don’t even care anymore, and is that supposed to make you happy? Really, that ought to be fun?
Is it so much fun to pick up your clothes, in the middle of the night, and sneak off? Or worse, it’s so nice to wake up in the morning next to Mr. or Mrs. what-is-your-name-again who last night seemed to be much more attractive? And then what? How do you start a conversation with that person, and how do you get that person out the door without being uncomfortable?
Can you really expect to have good sex with someone you do not know, someone you (probably) don’t trust and who does not know what you want or don’t want.
Doesn’t sex like that make you an object of use, a moving blow-up doll, a piece of meat? Is there still the urge to pleasure the other, or should I look at it as mutual masturbation? Something like; “Whatever you do is fine by me as long as I can get my own urges out of the way”

Tell me, dear reader, what’s so great about it? Because I’m a bit skeptical.


One-night stands

 Een onenightstand (van het Engelse one-night stand) of avontuurtje is een kortstondig, eenmalig seksueel contact tussen individuen, waarbij minstens één van de betrokkenen geen directe plannen heeft voor het vestigen van een seksuele verhouding op langere termijn. Personen die aan een onenightstand deelnemen kennen elkaar meestal van tevoren niet of nauwelijks en nemen niet zelden slechts kort de tijd om elkaar te leren kennen alvorens ze tot seksuele handelingen overgaan. Het essentiële onderscheid tussen een onenightstand en andere seksrelaties is de verwachting of de bedoeling van de relatie.

Ik leerde mijn man kennen op jonge leeftijd. One-night stands zijn mij onbekend. Toch heb ik er in de loop van de jaren veel over gehoord. Soms als een trots verhaal, soms met enige schaamte, soms als de normaalste zaak van de wereld en soms zelfs met een onuitgesproken verwijt want; dat ik dat nooit gedaan had! Ik zou wat gemist hebben…

Is dat zo? Vertel het me. Wanneer ik er over nadenk komen er alleen maar vragen in me op waarop ik geen antwoord weet… Wat is er zo geweldig aan de benen te spreiden voor een persoon die je (volgens de definitie) niet of nauwelijks kent? Nu kan ik me er wel een voorstelling van maken dat iemand seks heeft terwijl diegene geen relatie wil, maar waar ik moeite mee heb is dat je die ander dus totaal niet kent. Moet er niet op zijn minst “iets” zijn dat een connectie geeft? Iets om een “vonk” mee te creëren? Of is het de hoeveelheid alcohol die je zo lam maakt dat het je überhaupt niets meer kan schelen, en moet je daar dan blij om zijn? Echt waar, valt dat onder “ leuk”?

Is het zo leuk om midden in de nacht je kleren bij elkaar te rapen en er stiekem vandoor te gaan? Of erger, is het zo leuk om ’s ochtend wakker te worden naast meneer of mevrouw hoe-heet-je-ook-al-weer? die gisterenavond een stuk aantrekkelijker leek te zijn? En dan? Hoe knoop je een gesprek aan met zo iemand, en hoe krijg je die persoon de deur uit zonder dat het ongemakkelijk wordt? Kun je nu echt verwachten goede seks te hebben met iemand die je niet kent, iemand die je (hoogstwaarschijnlijk) niet vertrouwd en die niet weet wat jij wél of niet wilt. Maakt dergelijke seks niet dat je eigenlijk een gebruiksvoorwerp bent, een bewegende opblaaspop, een stuk vlees? Is er dan nog wel de drang om de ander een plezier te doen of moet ik het bekijken als wederzijdse masturbatie? Ieder voor zich, wat jij doet moet je zelf weten zolang ik maar aan mijn trekken kom?

Vertel me, lieve lezer, wat is er nu zo geweldig aan? Ik ben nu eenmaal een beetje sceptisch.


Posted by on February 17, 2012 in society



Exceptions prove the rule/Uitzonderingen bevestigen de regel

Exceptions prove the rule

There are rules in this country, in the world actually. Laws, social rules, and unspoken rules. You must follow those otherwise it would be a mess.

You may not kill, steal, use violence and you are not allowed to urinate in public display … Without these rules you’ll get an environment that nobody likes. I imaging…. When you are in the bushes to relieve any congestion, you’ll come across a corpse, you’ll be beaten up and, at the same time, they rob you of your wallet. All this misery while your pants are on your ankles. Well, I prefer a living environment with rules …

But … Exception proves the rule, right? Everyone has heard a story of a man who steals because he needs to eat … In practice it won’t work because people say; “Go to work”, but still …

When I hear a burglar I am prohibited to use violence. I am not allowed to wait for the burglar/murderer/rapist on the top of the stairs with a frying pan and with a well-aimed blow make him fall off the stairs, hoping he breaks his neck. Apparently this action would count as premeditation. Self-defense would be waking up, scare the shit out of yourself, grab an alarm clock and throw it at his head, thereby accidentally hit him on the right spot and knock him out. I would rather not wait and trust on my reflexes, I’d rather pick a weapon of my own choice…

When I see a loved one is seriously threatened (or myself for that matter), when I see an animal is being mistreated, when I see that a woman is raped … All situations which I never want to witness but of which I hope I am capable of using brute force. I don’t care it is written down somewhere in the book of law that I am prohibited to do this …

I’m not aggressive by nature, on the contrary, I have never fought. But in my eyes they are exceptions to the rule.

Finally, I hereby take my confession. I have broken a law. My punishment was a step in some nasty poisonous nettles (it went through my socks) … We arrived in the middle of the night from the airport. Another half hour away from home but my bladder was about to explode. No gas-station was open, no toilet in sight. Believe me, I thought it was horrible myself. But I had to go… Nowhere a good spot to empty my bladder. It’s too dark, it is too light, there it is muddy and I do not want to have my shoes somewhere next to a pile of use condoms.

Eventually it happened, to the satisfaction of Richards laugh-muscles, even at a worse spot than the places I had refused. I was sitting/hanging/crouching behind a fence because I did not want a truck driver, who was supposed to be sleeping in one of those dark trucks, to be peeking at me. The thing was… there was an illuminated bus shelter behind me. As you probably already have thought of yourself, bus shelters are generally close to public roads. So basically I was not just a person peeing “in the wild” but also an exhibitionist in the eyes of anyone who would pass by… Brrr, I was so glad that nobody came along, I was capable to pee in my pants while I would put them back on in a hurry and run away.

Uitzonderingen bevestigen de regel

Er zijn regels in dit land, in de hele wereld eigenlijk. Wetten, sociale regels, ongesproken regels. Je moet je er wel aan houden anders wordt het een rommeltje.

Je mag niet doden, niet stelen, geen geweld gebruiken, niet wildplassen… Als niemand in staat is zich hieraan te houden krijg je een omgeving die er niet uit ziet. Ben je je aan het ontlasten in de bosjes, kom je een lijk tegen, word je op dat moment in elkaar gemept en beroven ze je van je portomonaie terwijl je met je broek op de enkels hangt. Tja, dan doe mij maar een leefomgeving met regels…

Maar… Uitzondering bevestigt toch de regel? Iedereen heeft het verhaal wel eens gehoord van de man die steelt omdat hij moet eten… Nu gaat dat in de praktijk eigenlijk niet zo op want dan roept iedereen, ‘Ga maar werken’. Maar toch…

Wanneer ik een inbreker hoor mag ik volgens de wet geen geweld gebruiken. Ik mag de inbreker/moordenaar/aanrander niet bovenaan de trap opwachten met een koekenpan om ‘m vervolgens met een welgemikte mep de trap af te laten denderen, hopend dat ie z’n nek breekt. Boven aan de trap wachten valt al onder voorbedachte rade, “noodweer” is alleen echt noodweer wanneer je zo schrikt van een inbreker naast je bed dat je in je reflex een wekker naar hem gooit, daarbij toevallig zijn kin raakt en hij daarbij per ongeluk knock out gaat. Ik wacht daar liever niet op…

Wanneer ik zie dat een dierbare serieus bedreigd wordt (of ikzelf wat dat betreft), wanneer ik zie dat een dier wordt mishandeld, wanneer ik zie dat er een vrouw verkracht wordt… Allemaal situaties waarvan ik ze nooit mee wil maken maar waarbij ik hoop dat ik tot grof geweld in staat ben. Ook al staat ergens geschreven dat ik dat niet mag…

Ik ben niet agressief van aard, integendeel, ik heb nog nooit gevochten. Maar dat zijn in mijn ogen uitzonderingen op de regel.

Tot slot wil ik hierbij mijn bekentenis afleggen. Ik heb een wet geschonden. Mijn straf was een stap in de brandnetels (het ging door mijn sokken heen)… We kwamen midden in de nacht van schiphol af. Nog een half uurtje van thuis af maar mijn blaas stond op knappen. Geen tankstation was meer open, geen toilet in zicht. Geloof me, ik vond het zelf verschikkelijk. Nergens een goed plekje om mijn blaas te legen. Daar is het te donker, daar is het te licht, daar is het blubberig en ik wil niet met mijn schoenen tussen de gebruikte condooms staan. Uiteindelijk werd het, tot genoegen van Richards lachspieren, nog veel erger dan de plaatsen die ik geweigerd had. Ik zat/hing/hurkte achter een heg omdat ik niet wilde dat er in één van al die donkere vrachtwagens een chauffeur naar me zat te gluren. Het punt was alleen dat er achter me een verlicht bushokje was. Zoals je wellicht zelf al bedacht had staan bushokjes over het algemeen langs te openbare weg. Dus eigenlijk was ik niet alleen een wildplasser maar ook nog eens een exhibitionist in de ogen van eventuele voorbijgangers… Brrr, ik was vreselijk blij dat er niemand langskwam want ik was in staat geweest om al plassend mijn broek op te hijsen en weg te rennen.


Posted by on February 15, 2012 in I never said I'm perfect, society


Tags: , , ,

Romance and Valentine’s Day/Romantiek en Valentijnsdag

Romance and Valentine’s Day

I looked it up once. The definition of “romance” … :

Romance is the mood of people who experience mutual emotionally and/or erotic affinities with another person.

Eh … What? I really never understood. I am not suited for romantic attempts. Indeed, the whole definition is abracadabra to me, mutual affinities!?!?! Seriously…

Never has someone explained to me clearly what romance means. However, I get hundreds of examples of “romantic” actions. Each of these are, in my opinion, examples of sweet, nice, etc. .. But romantic? No, not really. Candles sound delightful, If you ignore the scorched cat-whiskers, but it does not sound romantic, right? Rose petals spreading, sounds funny but I see myself picking up the mess later. I don’t think I’m worth it.

I certainly appreciate efforts, because it is always very sweet, but I’m never sure why it is supposed to be romantic. I really enjoy it when my husband does something special for me but why stick that label on it? And then what? Uh, this is called romantic so now have to drool on each other ?

And what about affinity? That you can read and write with each other, half a word is enough? That you’re on the same wavelength? Or what? I do not need romance for that, that is the cause of 13 years together.

I also always thought that romance and sex were inseparable. Here they talk about “and / or” … Now I was once told that one doesn’t necessarily leads to another but I wasn’t really convinced, though I found the idea of romance without premeditation more attractive.

And then the calendar says, ‘Hey, it’s February 14, today it is a romantic day. ” Pink and red rubbish all over which you need to make someone happy. Buy chocolate hearts, roses and other knickknacks. Show that you love someone by pulling out your wallet. Isn’t it romantic?

No, it’s not romantic. Romance, if it exists, is not for sale. Romance is not to be stuffed in a specific day because commerce has decided that it should be so. I do not need confirmation on February 14 that someone loves me. Do this daily, or don’t do it at all. Let me know by giving a small gesture every day, a little love every day. Come with me when I’m going for a walk, even though you do not feel much for it. Tickle in my neck when you happen to pass by. Tell me unsolicited that you think I’m beautiful. Put “romance” where the sun won’t shine, the question, “You like coffee, dear?” Is worth so much more to me. Notice me, the entire year. Do you want to do something special, do it … but not on February 14, because I will not be convinced. Do it because you think about it yourself, not because you have seen advertising that reminded you of the fact that I occasionally want to be pleasantly surprised.

Romantiek en Valentijnsdag

Ik heb het maar eens opgezocht. De definitie van romantiek… : Romantiek is de gemoedstoestand van mensen die op emotioneel en/of erotisch vlak wederzijdse geestverwantschap ervaren met een ander persoon.

Eh… Wat? Ik heb het echt nooit begrepen. Ik ben niet geschikt voor romantische pogingen. Sterker nog, die hele definitie is abracadabra voor mij, wederzijdse geestverwantschap!?!?!

Nog nooit heeft iemand me duidelijk kunnen uitleggen wat romantiek inhoudt. Ik krijg echter honderden voorbeelden van “romantische acties”. Stuk voor stuk zijn dat voor mij voorbeelden van lief, leuk, aardig, aandachtsvol, etc… Maar romantisch? Nee, niet echt. Kaarsen aansteken klinkt gezellig, als je het gedeelte van verbrande snorharen buiten beschouwing laat, maar het klinkt niet romantisch, toch? Rozenblaadjes strooien, klinkt grappig maar ik zie mezelf later de zooi weer opzuigen. Ik ben het denk ik niet eens waard.

Pogingen waardeer ik zeker, want het is altijd erg lief, maar ik weet nooit zo goed wat het romantische eraan is. Ik vind het ontzettend leuk wanneer mijn man speciaal iets voor me doet maar waarom dat etiket er bovenop plakken? En dan? Ehm, dit heet romantisch dus nu gaan we verliefd naar elkaar zitten knipperen?

En wat moet ik me voorstellen bij geestverwantschap? Dat je kunt lezen en schrijven met elkaar, aan een half woord genoeg hebben? Dat je op dezelfde golflengte zit? Of wat? Daar heb ik geen romantiek voor nodig, dat is oorzaak van tien jaar samenzijn.

Daarnaast heb ik ook altijd gedacht dat romantiek en erotiek onlosmakelijk met elkaar verbonden waren. Hier hebben ze het over “en/of”… Nu werd mij ooit verteld dat het één niet perse tot het ander hoeft te lijden maar ik was niet echt overtuigd, al vond ik het idee van romantiek zonder voorbedachte rade een stuk aantrekkelijker.

En dan zegt de kalender; ‘He, het is 14 februari, vandaag is het een romantische dag.’ Overal roze en rode kleinigheden waar je een ander blij mee zou moeten maken. Koop je suf aan chocolade hartjes, rozen en andere prullaria. Laat zien dat je van iemand houdt door de portemonnee te trekken. Is het niet romantisch?

Nee, het is niet romantisch. Romantiek, voor zover het bestaat, is niet te koop. Romantiek is niet in één dag te stoppen omdat de commercie heeft besloten dat het op deze dag zo hoort te zijn. Ik heb geen bevestiging nodig op 14 februari dat iemand van me houdt. Doe dit dagelijks, of doe het niet. Laat me elke dag door een klein gebaar een beetje liefde zien. Loop met me mee als ik een wandeling maak, al heb je er niet veel zin in. Kriebel in mijn nek wanneer je toevallig voorbij loopt. Vertel me ongevraagd dat je me mooi vindt. Laat die hele romantiek lekker zitten, de vraag; ‘Lust je koffie, lief?’, is me zoveel meer waard. Zie me staan, het hele jaar door. Wil je iets bijzonders doen, doe dat… maar niet op 14 februari, want dan ik ben niet overtuigd. Doe het omdat je er zelf aan denkt, niet omdat je reclame hebt gezien die je herinnerd aan het feit dat ik af en toe blij verrast wil worden.


Posted by on February 14, 2012 in society


Tags: , , ,