RSS

Monthly Archives: July 2012

My birthday/Ik verjaar

My birthday.

My birthday, every year. What is there to celebrate? I have survived another year? Celebrating that I’m older? That I’m almost to the point that I dye my hair to mask the gray hairs and no longer because I just want a different color? Is it a time to look back at the past year to see what I have achieved, and do I really need something like a birthday to do so?

As a child your birthday is a great day. You get presents, please let it be that one Barbie with that beautiful dress, because wouldn’t that make you oh so happy? At home, the food was also a special part of your birthday since you could choose what was for dinner. I was always so nervous when I was sent to bed the night before with the message that if I would sleep quickly it would be my birthday sooner. Pretending in the morning I’m still sleeping because then the whole family came running up my bedroom and sing a happy birthday wake up song. Oh, how I felt special. Treating at school (although that was never really on my birthday since that date was in the summer break) I was allowed to stand on the table while the class would sing for me, and got the privilege to ring the bell when the break was over, that was quite a bit …

Over the years I have developed a slight aversion of that day. Why can it not be unnoticed at least for a little bit? I like it when my husband finds me at midnight with a candle shoved into a slice of cake, that he happened to find in the kitchen, and congratulates me. Other people showing that they remember that this day is my birthday is fun. But that really is enough fun for me when it is about my birthday.

I’m not a kid anymore. Presents … We live in a society where we buy everything what we want unless it is ridiculously expensive, and are therefore not things you ask for your birthday. I always feel a bit uncomfortable when I get a present. I prefer giving, I think that’s much more fun. And especially when I do not have to look for something to give but I already have an idea. Something of which I almost certainly know the recipient likes it. And will he or she not like it then it is about the gesture and I’m fine with that too.

My birthday always makes me a little nervous, and that has only gotten worse over the years. Maybe it’s the attention. Do not get me wrong, I’m not averse to attention. In fact I love it, but then it must be individual attention. So I was recently at a party, someone came beside me, told me he didn’t say “hi” yet, put an arm around me and gave me a single kiss on my cheek. Wonderful attention, personal attention, that’s what I feel comfortable with. A few weeks ago I left the department where I worked and they had arranged a little goodbye party for me. All of this was super fun, but I was in the center of attention (in front of a group of people) and that resulted in unpacking gifts with trembling hands.

Also I’m not waiting for the day I can decide what’s on the table that evening, that has become a daily task and, in my opinion, not the most pleasant task either. And the “treat” had changed into constantly keeping an eye on that everyone is provided with sufficient food and drink which is easily combined with a nice conversation when you have just a few visitors but with a house full of people that conversation is gone.

This year I will disappear again. I do not know what I’ll do exactly but I probably drag my husband somewhere. Maybe a day of shopping or a day to the spa. That’s enough celebration for me.

I’m not in denial, I just really don’t like to celebrate my birthday.

 

Ik verjaar.

Ik verjaar, elk jaar weer. Wat valt er te vieren? Ik heb weer een jaar overleefd? Vieren dat ik er een jaar ouder uit zie? Dat ik bijna op het punt ben beland dat ik mijn haar verf om de grijze haren te maskeren en niet meer omdat ik gewoon een ander kleurtje wil? Is het een punt van terugkijken naar het afgelopen jaar om te zien wat ik heb bereikt, en heb ik daar echt zoiets als een verjaardag voor nodig?

Wanneer je als kind jarig bent is het een geweldig belangrijke dag. Je krijgt cadeautjes, laat het die ene Barbie zijn met die mooie jurk, want zou je daar niet o zo blij van worden? Bij ons thuis was het eten ook een feest want wanneer je jarig was mocht jij kiezen wat er voor avondeten op tafel kwam. Ik was altijd zo zenuwachtig als ik ’s avonds naar bed werd gestuurd met de boodschap dat als ik snel zou slapen ik ook eerder jarig was. ’S Ochtend doen alsof ik slaap want dan kwam het hele gezin mijn slaapkamer opgeslopen en ik werd met een lang-zal-ze-leven “wakker” gezongen. O, wat voelde ik me speciaal. Op school trakteren (ook al was dat nooit echt op mijn verjaardag gezien die altijd in de zomervakantie viel) en dan mocht je op de tafel gaan staan, en de bel luiden wanneer de pauze was afgelopen, dat was nogal wat…

In de loop van de jaren heb ik een lichte afkeer gekregen van die dag. Waarom kan die niet onopgemerkt voorbij gaan? Of een beetje onopgemerkt dan… Ik vind het leuk als mijn man om middernacht met een kaarsje gepropt in een plakje cake aan komt, die hij toevallig in de kast vond, en me feliciteert. Andere mensen die laten blijken dat ze zich herinneren dat deze dag mijn geboortedag is, ook leuk. Maar daar blijft voor mij het leuke bij.

Ik ben geen kind meer. Cadeautjes… We leven in een maatschappij waarin we alles kopen wat we willen hebben tenzij het belachelijk duur is, en dat zijn dan ook geen dingen die je met je verjaardag vraagt wanneer men naar je verlanglijstje informeert. Ik voel me ook altijd een beetje ongemakkelijk als men me een cadeautje geeft. Ik geef liever, dat vind ik veel leuker. En al helemaal wanneer ik niet hoef te zoeken naar iets leuks maar dat ik bij voorbaat een goed idee heb. Iets waarvan ik bijna zeker weet dat de ontvanger het leuk vindt. En vindt hij of zij het niet leuk dan gaat het maar om het gebaar en vind ik het ook wel best.

Mijn verjaardag maakt me altijd een beetje zenuwachtig, en dat is alleen maar erger geworden in de loop van de jaren. Misschien is het de aandacht. Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet vies van aandacht. Sterker nog ik vind het heerlijk, maar dan wel individuele aandacht. Zo was ik laatst op een feestje, iemand kwam naast me staan, zei me nog niet gedag te hebben gezegd, sloeg een arm om me heen en gaf me een enkele kus op mijn wang. Heerlijke aandacht, persoonlijke aandacht, voel ik me lekker bij. Een paar weken geleden nam ik “afscheid” van de afdeling waar ik werkte en ze hadden wat geregeld voor me. Al was ook dit super leuk, ik werd in het middelpunt van de belangstelling gepropt en dat resulteerde in het met trillende handen uitpakken van cadeautjes.

Ook zit ik niet meer te wachten op de dag dat ik bepaal wat er ’s avonds op tafel staat, dat is een dagelijkse taak geworden en, naar mijn mening, niet echt de meest plezierige taak. En het “trakteren” is veranderd in het constant in de gaten houden of dat iedereen voorzien is van voldoende drank en voedsel. Wat met gewone visite prima te combineren is met een leuk gesprek maar met een huis vol mensen valt dat leuke gesprek weg.

Dit jaar knijp ik er weer tussenuit. Ik weet nog niet wat precies maar ik neem mijn man op sleeptouw. Misschien een dagje winkelen of een dagje naar een of ander beauty oord. Dat is voor mij genoeg gevierd.

Ik ben niet in een ontkenningsfase, ik vind mijn verjaardag vieren gewoon niet leuk.

Advertisements
 
1 Comment

Posted by on July 19, 2012 in pieces of me

 

Tags: ,

Not a vegetarian, but a hypocrite/Geen vegetariër, wel een hypocriet.

Not a vegetarian, but a hypocrite.  I am not a vegetarian. I eat meat … But I have my principles, I do not eat certain animals (or at least not consciously). I refuse to eat rabbit because I do not want cute things on my plate. I do not eat lamb or veal because I see that as a baby sheep and baby cow meat. I do not eat foie gras, I’ve seen how they raise that little goose to become “tasty”. (I would not like a hose with a hopper pushed in my throat to get me to fatten). I want no feather pillows on my bed because they are plucked from live animals. I have my principles, though I am a hypocrite.

I am against animal testing, I’ve seen pictures of chimpanzees into small cages. Too many chimps to be reinstated after the laboratory was closed. But when I would be life-threatened by an illness … Would I not be happy if there were drugs for it even if animals have suffered? And that too makes me hypocritical.

I eat chicken. That even though I know they separate chickens and roosters. I know that half of the chicks dissapear in the baby chicken shredder. I am strongly opposed, I find it appalling that a living being so young must come to an end in that way. Nevertheless, I eat chicken. And I only want chicken in pieces on my plate, if it’s still recognizable as a chicken than thanks but no thanks, I do not want the feeling that I am slaughtering something at the table. I eat pork, in fact I find it very tasty. And I know how these animals are transported, the whole lot packed into the truck … Allthough I do not want to know how they are slaughtered, I have my imaginiation. My guess is that they are not humanely euthanized. Yes, it is said that this happenes humane but I think it is not so closely watched and mistakes happen frequently. Yet I eat pork and chicken, I’m a hypocrite.

I’m not a vegan, I wear leather …. I do not want fur even remotely close to me, I find fur disgusting. Baby Seals are clubbed to death for their fur or minks which are bred in terrible conditions, no thanks. But I do wear leather, is that not animal skin but without the fluffy hair? I’m a hypocrite ….

But in my own hypocrisy, I think I make the world a little better. When I choose makeup free of animal testing, not to eat young animals, not to wear fur, etc …. I think, at that time, I am a little conscious.. I think if everyone would make a few choices for the sake of animals and their suffering, the World would be a little bit better. I understand very well that not everyone has a choice. There are nations who, in my opinion,  treat animals badly, but where I also see that they themselves have so much trouble to survive and therefore do not value the conditions in which animals live. I have understanding, I will not judge them harshly. Less sympathy I can muster for people living in prosperous areas, where it ultimately comes down to a choice they could make but where they do not beause they simply don’t care.

 (Ghandi) How mankind treats animals indicates the level of civilization

 

Geen vegetariër, wel een hypocriet.Ik ben geen vegetariër. Ik eet vlees… Niettemin heb ik mijn principes, bepaalde dieren eet ik niet (of niet bewust althans). Ik weiger bijvoorbeeld konijn te eten want ik wil geen schattige dingen op mijn bord. Ik wil geen lams- of kalfsvlees eten want ik zie dat als baby-schapenvlees en baby-koeienvlees. Ik eet geen foie gras, ik heb gezien hoe ze die ganzenlevertjes zo “smakelijk” mogelijk krijgen. (Ik zou het ook niet prettig vinden om een slang met trechter in mijn strot geduwd te krijgen om me vet te mesten). Ik wil geen donzen kussens op mijn bed want deze worden geplukt van levende dieren. Ik heb mijn principes, al ben ik hypocriet.

Ik ben tegen dierproeven, ik heb beelden gezien van chimpansees in veel te kleine hokjes. Te veel chimpansees om herplaatst te worden nadat het laboratorium werd gesloten. Maar wanneer ik levenbedreigend ziek zou worden… Zou ik dan niet blij zijn als er medicijnen voor waren, ook al hebben er dieren voor geleden? En ook dat maakt mij hypocriet.

Ik eet kip. Dat terwijl ik weet dat ze kippetjes en haantjes scheiden. Ik weet dat de helft in de kuikenversnipperaar verdwijnt. Ik ben daar fel op tegen, ik vind het afschuwelijk dat een levend wezen zo jong en op die manier aan een eind moet komen. Niettemin eet ik kip. En ik wil alleen kip in stukken op mijn bord, als het nog herkenbaar is als een kip dan laat maar, ik wil niet het gevoel hebben dat ik aan tafel sta te slachten. Ik eet varken, sterker nog ik vind varkensvlees erg lekker. En ik weet hoe deze dieren worden vervoerd, hutje mutje in de vrachtwagen… Al wil ik niet weten hoe ze geslacht worden, ik kan me er wel een voorstelling van maken. Mijn gok is dat ze de dieren niet humaan laten inslapen. Ja, er wordt gezegd dat dit humaan gebeurd maar volgens mij wordt er niet zo heel nauw gekeken en gaat er nog wel eens wat mis. Toch eet ik varken en kip, ik ben een hypocriet.

Ik ben geen veganist, ik draag leer….  Ik wil geen bont, ik vind bont walgelijk.  Babyzeehonden die doodgeknuppeld worden om hun vacht of nertsen die in afschuwelijke omstandigheden worden gefokt, nee bedankt. Maar ik draag wel leer, is dat ook niet beestenhuid maar dan zonder het fluffige haar? Ik ben hypocriet….

Maar zelf in mijn hypocrisie denk ik dat ik de wereld een beetje beter maak. Wanneer ik kies voor proefdiervrije make-up,  om geen jonge dieren te eten, om geen bont te dragen,  etc…. Ik denk dat ik dan op dat moment een beetje bewust bezig ben. Ik denk dat, als iedereen een paar keuzes zou maken omwille van dieren en hun leed, de wereld een beetje beter wordt. Ik snap heel goed dat niet iedereen een keuze heeft. Er zijn volkeren die, mijn inziens, slecht omgaan met dieren maar waarbij ik ook zie dat ze zelf al zoveel moeite hebben om te overleven en daardoor geen waarde hechten aan de omstandigheden waarin dieren leven. Ik heb daar best begrip voor. Minder begrip kan ik opbrengen voor mensen die  in welvarende gebieden leven, waar het uiteindelijk neer komt op een keuze die ze zouden kunnen maken maar het uit desinteresse of laksheid niet doen.

(Ghandi) Hoe de mensheid met dieren omgaat geeft het niveau van beschaving aan.

 
7 Comments

Posted by on July 10, 2012 in pieces of me, society

 

Tags: , , , , , , ,

Endometriosis

 Endometriosis is a chronic disease in which endometrium or uterine lining attaches itself outside the uterus to various organs. Each month prior to menstruation the endometrium thicken under the influence of hormones in preparation for the possible implantation of a fertilized egg. During menstruation, the mucous membrane is disposed of, which is accompanied by bleeding. In the womb there is no problem when that happens, but when other parts of the body are covered in endometrium, it will swell and then bleed there too. This is almost never life threatening, but can cause many symptoms, especially pain. Endometriosis is primarily found in the abdominal cavity. The most common locations are the ovaries and the peritoneum of the pelvis. In the ovaries endometrial cysts can grow, filled with old blood. These cysts are called “endometriomas” but are also called endometriosis cysts or chocolate cysts’. Endometriosis can occur in the myometrium (smooth muscle of the uterus), which is called adenomyosis uteri. In rare cases it occurs outside the abdominal cavity, for example in the chest (thoracic endometriosis), this can cause a collapsed lung.

My name is Endometriosis and I am a chronic illness. I am now with you for the rest of your life. I can attack you when and in what way I want and I can give you very severe pain. And when I’m in a good mood, I can also ensure that you have pain everywhere. I am not a malignant disease, but I am very cranky. Remember when you and your energy did all kinds of stuff and had fun? Well, I took the energy away from you and gave you fatigue in return. You are still trying to have fun, but I’ll keep you from your sleep and often give you many complaints in return. I can ensure that you are experiencing cold or heat while others feel normal. Oh yes, I can make you crawl and fold double from the pain until you don’t know what to do anymore. I am taking care for back pain, painful bowel movement, diarrhea, constipation, pain when passing intestinal gas, adhesions to bowel, bladder and uterus, severe menstrual pain, blood clots, bloating, irregular cycle, nausea and/or vomiting and cysts on your ovaries. I can make you urinate frequently or that you just can’t at all and give you pain when urinating. Not to mention I take care of impaired fertility or infertility! I will get you various operations. Also, I will give you a hard time if you would want to have children. I hear you have visited several doctors for many years to find out what causes your pains. You have had various diagnoses and various therapies. You did everything you could to get to know me, and now you know me you will do everything to get rid of me. You must have patience and endure much or drastic measures to finally put me to rest. You will be stuffed with different types of pills: sleeping pills, vitamin pills, various hormones pills, contraception, and more. You will have many plans, but I’m stubborn and unpredictable. I can dramatically change your life at times. Your family, friends and colleagues will listen, but there’s a chance they will get tired of hearing how I make you suffer and that I am a crappy illness. Some will make stupid and / or offensive comments. They will often not understand because I am not visible. You’ll often have to cancel appointments because I attacked you again. They will often not understand because the ‘last time’ they saw you, I was busy with other things and at that moment it didn’t look like there was something wrong with you. I had hoped I could remain a secret for you but unfortunately now you know who I am. You must learn to deal with me. There is one thing you should know: you have not chosen me, but I have chosen you and with you many more women. Several doctors know that I exist and am real. They will do their utmost best to defeat me. They will understand you. However, the most understanding and support will come from those who also suffer under my will. With grumpy greetings, Endometriosis

 

A little awareness can’t hurt. Hence this blog. As for me, I’ve got it under control for the bigger part but there are still so many women where this is not the case. In case you know someone who has to deal with this crappy disease, put an arm around her shoulder every once in a while. Just to let her know you care.

Note: Most of text above is not written by me

 

Endometriose is een chronische ziekte waarbij endometrium ofwel baarmoederslijmvlies buiten de baarmoederholte zich hecht aan verschillende organen. Elke maand wordt voorafgaand aan de menstruatie het baarmoederslijmvlies onder invloed van hormonen dikker, als voorbereiding op de eventuele innesteling van een bevruchte eicel. Tijdens de menstruatie wordt het slijmvlies afgestoten, hetgeen gepaard gaat met een bloeding. In de baarmoeder is dit geen probleem, maar als er op andere plekken in het lichaam ook baarmoederslijmvlies zit, gaat dit ook dikker worden en vervolgens bloeden. Dit is bijna nooit levensbedreigend, maar kan wel veel klachten veroorzaken, met name pijnklachten. Endometriose zit voornamelijk in de buikholte. De meest voorkomende plekken zijn de eierstokken en het buikvlies van het kleine bekken. In de eierstokken kan het endometriumweefsel cysten vormen, die gevuld zijn met oud bloed wat een chocoladeachtig aspect geeft. Deze cysten heten ‘endometriomen‘, maar worden ook vaak endometriosecysten of ‘chocoladecysten’ genoemd. Endometriose kan ook voorkomen in het myometrium (glad spierweefsel van de baarmoeder); dit wordt adenomyose uteri genoemd. In zeldzame gevallen komt het voor buiten de buikholte bijvoorbeeld in de borstkas (thorax-endometriose), dit kan een klaplong veroorzaken.

Mijn naam is Endometriose en ik ben een chronische ziekte. Ik ben nu bij jou voor de rest van je leven. Ik kan je aanvallen wanneer en op wat voor manier ik wil en kan ik voor zeer heftige pijnen zorgen. En als ik in een goede bui ben kan ik er ook voor zorgen dat je overal pijn hebt. Ik ben geen kwaadaardige ziekte, maar wel een zeer chagrijnige. Weet je nog dat jij met je energie van alles deed en veel plezier had? Wel, ik nam die energie bij je weg en gaf je er vermoeidheid voor terug. Je probeert nu ook nog regelmatig plezier te hebben, maar ik haal of houd je vaak uit je slaap en geef je er vele klachten voor terug. Hierdoor kun jij niet optimaal de dingen uit het leven halen wat je eigenlijk graag had gewild! Ik kan er voor zorgen dat je het koud of warm hebt terwijl anderen zich normaal voelen. O ja, ik kan je laten kruipen en dubbel laten klappen van de pijn zodat je niet meer weet waar je het zoeken moet. Ik zorg daarbij voor rugpijnen, pijnlijke darmperistaltiek, diaree, verstopping, pijnlijke darmen, pijn bij het passeren van darmgassen, verklevingen aan darmen, blaas en baarmoeder, hevige menstruatiepijnen, bloedstolsels, gezwollen buik, onregelmatige cyclus, misselijkheid en/of braken en cysten op je eierstokken. Ik kan je vaak laten plassen of dat je dat juist niet meer kan en geef je pijn bij het plassen. En niet te vergeten zorg ik voor verminderde vruchtbaarheid of onvruchtbaarheid!!! Ik zorg voor diverse operaties. Ook zul je vaak veel over moeten hebben om te kunnen voldoen aan je kinderwens. Ik hoor dat je al jaren diverse doktoren hebt bezocht om achter jouw pijnen te komen. Je hebt diverse diagnoses te horen gekregen en diverse therapieën gehad. Je deed er alles aan om mij te leren kennen en nu je mij kent doe je er alles aan om van mij af te komen. Je zult veel geduld moeten hebben en veel moeten doorstaan of drastische maatregelen moeten nemen wil je mij uiteindelijk ter ruste leggen. Je zult worden volgepropt met verschillende soorten pillen: slaappillen, vitaminepillen, diverse hormonenpillen, anticonceptie en nog veel meer. Je zult veel moeten plannen, maar ik ben onvoorspelbaar en hardnekkig. Ik kan je leven drastisch veranderen op momenten dat het jou net even niet uitkomt en hiermee je planning volledig in de war gooi. Je familie, vrienden en collega’s zullen naar je luisteren tot ze het op een dag beu zijn om te horen hoe ik je laat lijden en dat ik een rotziekte ben. Sommige zullen domme en/of kwetsende opmerkingen maken. Zij zullen het vaak niet begrijpen omdat ik voor hen niet te zien ben. Je zult vaker afspraken moeten afzeggen omdat ik je weer eens aanval. Zij zullen dat vaak niet begrijpen omdat de ‘laatste keer’ dat ze jou zagen, ik met andere dingen bezig was en jij op dat moment geen of niet zoveel last van mij had. Ik had gehoopt dat ik voor jou geheim had kunnen blijven maar je bent inmiddels achter mijn identiteit gekomen. Je zult met mij moeten leren omgaan. Er is nog een ding dat je moet weten: jij hebt niet voor mij gekozen, maar ik heb jou gekozen en met jou nog vele anderen. Diverse artsen weten dat ik besta en echt ben. Zij zullen hun uiterste best doen om mij te verslaan. Zij zullen begrip voor je kunnen opbrengen. Maar ondanks dat is het zo: dat de enige van wie je écht begrip en steun zult krijgen om met mij om te kunnen gaan zijn de mensen die mij ook hebben.

Met chagrijnige groeten, Endometriose

 

Een beetje bewustwording kan geen kwaad. Vandaar deze blog. Ik heb het redelijk onder controle maar er zijn nog zoveel vrouwen voor wie dat niet geldt. Mocht je een vrouw tegenkomen die hier last van heeft, sla eens een arm om haar schouder, gewoon om te laten zien dat je om haar geeft.

Nota Bene; Het meeste van de bovenstaande tekst is niet door mij geschreven

 
Leave a comment

Posted by on July 9, 2012 in Did you know...

 

Tags: , , , , , , ,