Yoga: Bridge in 2 different ways (Setu Bandha Sarvangasana)


Note: I am not a yoga teacher and do not practice yoga perfectly. However, there might be some useful information here that helps the beginner. Breath in and out through the nose.

1Start lying on your back with your feet placed close to the buttocks (but keep the feet at hip width).

2Press feet and arms firmly on the ground and lift your pelvis as high as possible on an exhalation. Try to press the knees slightly towards each other, only to generate tension without actually moving your knees. Lift the sternum along and possibly try to clutch your hands together under the pelvis.

• Stretches the chest, neck, and spine
• Calms the brain and helps alleviate stress and mild depression
• Stimulates abdominal organs, lungs, and thyroid
• Rejuvenates tired legs
• Improves digestion
• Helps relieve the symptoms of menopause
• Relieves menstrual discomfort when done supported
• Reduces anxiety, fatigue, backache, headache, and insomnia
• Therapeutic for asthma, high blood pressure, osteoporosis.

The next way to get into the bridge is slightly more challenging:

5 the ploughWe start from the “The Plough”. This one I described earlier and with this link, you can read about that again.

6 schepje v handen makenCreate a kind of scoop with your hands and place it against your lower back. This catches your pelvis in a minute.

7 gekantelde bekkenStretch your legs in the air in a calm and controlled manner, and tilt your pelvis. You feel that your pelvis will end up in the bowl that you’ve created with your hands and here you get extra support.

8With this support, you can now calmly let your legs go further down towards the mat, take your time and breathe calmly.

9And so you have landed in the bridge only now with more support in the lower back.



Yoga: De brug op 2 manieren (Setu Bandha Sarvangasana)

Let op: Ik ben geen yogalerares en beoefenen yoga niet perfect. Maar misschien is er wat nuttige informatie hier voor de beginner. Adem bij yoga in en uit door de neus.

1Start liggend op de rug met de voeten zo dicht mogelijk bij de billen geplaatst (houdt de voeten hierbij op heupwijdte).

2Houdt de voeten en armen stevig op de grond en lift je bekken zo hoog mogelijk op een uitademing. Probeer je knieën lichtelijk naar elkaar toe te drukken, alleen om de spanning op te wekken zonder daadwerkelijk je knieën te verplaatsen. Lift het borstbeen mee en probeer eventueel de handen in elkaar te vouwen onder het bekken.

Stretch van de borst, nek en ruggengraat.
Kalmeert, vermindert stress en lichte depressie
Stimuleert buikorganen, longen en schildklier
Tegen vermoeide benen
Helpt tegen symptomen van de overgang
Helpt tegen symptomen van menstruatie
Verminderd angst, vermoeidheid. Rugpijn, hoofdpijn en slapeloosheid
Therapeutisch voor astma, hoge bloeddruk, osteoporose

De volgende manier om in de brug te komen is iets meer uitdagend:

5 the ploughStart vanuit “de Ploeg”. Deze heb ik eerder beschreven en via deze link kun je dat nog eens overlezen.

6 schepje v handen makenMaak een soort schepje van je handen en plaats deze onder in je rug. Hiermee vang je zo meteen je bekken mee op.

7 gekantelde bekkenStrek je benen de lucht in op een rustige en gecontroleerde manier en kantel je bekken. Je voelt hierbij vanzelf dat je bekken in het kommetje komen te liggen en hiermee krijg je extra steun.

8Met deze ondersteuning kun je nu rustig je benen verder laten zakken richting de mat, neem de tijd en adem rustig door.

9En zo kom je wederom in de brug alleen nu met meer ondersteuning in de onderrug.

Leave a comment

Posted by on April 29, 2014 in Lifestyle


Tags: , ,

Yoga: Bridge on the head (Sirsa Setu Bandhasanasana) and Upward bow (Urdhva Dhanurasana)

4 upward bow
Note: I am not a yoga teacher and do not practice yoga perfectly. However, there might be some useful information here that helps the beginner. Breath in and out through the nose.

1Lying on the back place the hands on the mat above your shoulders with your fingers pointing toward the shoulders. Bend the knees and take the heels quite close to the buttocks.

2While breathing out, raise the pelvis and chest while remaining grounded with the shoulders, neck, head and feet. Breath in.

3 bridge on the headBreath out an push your shoulders to the ceiling while you relax your neck, then lower a bit until your head touches the ground. Your weight is now spread between head, hands and feet. Breath calmly. Stop and come down if raising causes strain or if entering requires forceful fast movements. Wait until you gain more shoulder flexibility.

Tip: This yoga posture is actually a lot easier than it looks. There is some potential for neck injury or aggravation so make sure the shoulders are flexible enough for the arms to aid in the support of the upper body. When the neck is very strong this yoga posture may be performed without support.
Push on the first fingers and thumbs. This will align the elbows correctly and allow more energy to travel from the earth up through the inner arms. Weight will also be more evenly distributed over the hands.
For good alignment you may want to place the force in the top of the head. Create space around the neck for the elements to flow. Sometimes you may want to tilt the head back more and allow the neck, in the front, to stretch. This will compress the back of the neck. Make sure you are both strong and flexible before moving the head position into more strenuous positions.
Benefits: This pose is highly effective for toning all parts of the body. The legs, back, deep spine and arms are all toned from performing this posture. It is also a good pose to develop strength for the Headstand (sirasana).

4 upward bowBreath in. Move the chest forward if your shoulders are flexible. This will align the upper body and arms into the perfect bow shape. Weight will naturally fall onto the outside of the feet and hands. Push down on the inside of the big toes and the inside of the hands then try to lengthen the inner arms and legs.

Tip:The feet have a tendency to turn out a little. The form does not look quite as good when this is done but sometimes its a necessity because of a knee imbalance that can be caused by forces on the knee joint. Letting the feet turn out slightly may be more balanced on the knees but for good form try to keep the feet pointing straight.

Benefits: This yoga posture strengthens the arms, shoulders legs and stretches the lower back. The hamstrings are strengthened (the biceps femoris, semitendinosus and the semimembranosus). The gluteal muscles are all strengthened (gluteus maximus, medius and minimus).

To get out of this pose first put your chin back towards your chest and then lower yourself to the ground. Make sure to get back on the floor slowly, one vertebrae at a time, inch by inch.
It’s always a good thing to do a counter pose afterwards, so the childpose or bending over is a good way to go here.

Brug op het hoofd (Sirsa Setu Bandhasanasana) en Halve wiel (Urdhva Dhanurasana)

Let op: Ik ben geen yogalerares en beoefenen yoga niet perfect. Maar misschien is er wat nuttige informatie hier voor de beginner. Adem bij yoga in en uit door de neus.

1Liggend op de rug plaats je de handen op de mat boven je schouders met je vingers wijzend in de richting van je schouders. Buig de knieën en plaats de hakken vrij dicht bij de billen.

2Adem uit, til je bekken op , terwijl je met de schouders, nek, hoofd en voeten op de mat blijft. Adem in

3 bridge on the headAdem uit, til je schouders van de mat terwijl je het hoofd naar achter laat zakken, Buig vervolgend iets door de armen tot je hoofd de grond raakt . Je gewicht wordt nu verspreid tussen hoofd, handen en voeten . Adem rustig in en uit door de neus. Stop en kom uit de houding als het te veel vergt. Wacht tot er meer flexibiliteit in de schouders en/of kracht in de armen is en probeer het dan weer.

Tip: Deze yoga houding is eigenlijk een stuk makkelijker dan het lijkt . Er is enige kans op nekletsel dus zorg ervoor dat de schouders flexibel genoeg zijn om de armen te helpen bij de ondersteuning van het bovenlichaam. Wanneer de hals is erg sterk is kan deze yogahouding worden uitgevoerd zonder ondersteuning .

Duw op de eerste vingers en duimen. Dit zal de ellebogen correct uitlijnen. Gewicht wordt zo ook gelijkmatiger verdeeld over de handen .
Zorg ervoor dat je zowel sterk en flexibel voor het verplaatsen van de positie van het hoofd in meer inspannende posities.

Voordelen: Deze houding is zeer effectief voor versteviging van alle delen van het lichaam. Het is ook een goede houding om kracht te ontwikkelen voor de Headstand (Sirsasana)

4 upward bowAdem in, Lift het borstbeen als je schouders flexibel genoeg zijn. Gewicht zal natuurlijkerwijs vallen op de buitenkant van de voeten en handen. Duw op de binnenzijde van de grote teen en de binnenzijde van de handen en probeer de binnenkant van de armen en benen te verlengen.
Tip : De voeten hebben de neiging een beetje naar buiten te gaan staan. Dit is niet mooi voor de vorm van de houding, Read the rest of this entry »

Leave a comment

Posted by on March 8, 2014 in Lifestyle



Yoga: The Plough and Deaf man’s pose.

3 the plough4 deaf man's pose

This is the first of, what I hope, several yoga blogs. For the record, I’m not a yoga expert and I am pretty sure I don’t do the poses perfectly. I once took yoga classes and found myself just copying the teacher without knowing what I was doing or why. When I ended up with my current yoga teacher I noticed quickly that this can be done differently and how pleasant it is when you get some extra guidance and information about the poses. This helps better to focus on how to grow in strength and flexibility. Now, not everyone will find it enjoyable to practice yoga in a group, and maybe I can give some useful information to the beginner in these blogs.

The Deaf man’s pose (Karnapidasana) follows from the Plough (Halasana), which goes as follows:

1 Start in a supine position with your feet close to your buttocks.

2 Inhale as you quickly bring the knees to the chest and lift your pelvis and lower back. Stretch your legs out.

Exhale and take the legs slowly down behind the head and, if needed, place the hands into the lower back for support.

3 the plough It’s fine if you do not touch the mat behind your head, then this is where you are now. Maybe you can place the tips of your toes on the mat or, for a really intense stretch, the ball of your foot (with curled toes) and if possible, you can clutch your fingers together behind your back.
Now you landed in the Plough (Halasana).

Wherever you are in this pose, breath calmly in and out through the nose and stay within your limits. Prefer a milder stretch that naturally progresses through exercise than force yourself with the risk of neck or back injuries.

Benefits of the Plough:
Hamstring muscles, back muscles and neck muscles are stretched. If the hands are interlocked behind the back the shoulders will also be stretched.

4 deaf man's pose To go from here into the Deaf Man’s pose you can bring your knees to your ears. Relax and breath calmly in and out through your nose. Whenever you feel a bit claustrophobic remember to focus on the inside, the space of or around your body it not relevant, just breath.

To get out of this pose you first stretch your legs and then roll back very slowly inch by inch.

Benefits of the Deaf Man’s pose:
This is a soothing fetal position that offers deeper spinal flexion and a more intense stretch of the hips.
This also lends a great internal abdominal massage to the organs.
Calms the brain
Stretches the shoulders and spine
Helps relieve the symptoms of menopause
Reduces stress and fatigue
Therapeutic for backache, headache, infertility, insomnia, sinusitis
It also stimulates the internal abdominal organs (helping aid digestion), thyroid, and prostate glands.
This pose tones the thighs, buttocks, and hips while stretching the shoulders and neck.
Alleviates: insomnia, fatigue, and negative symptoms of menopause.
This pose may prove helpful against sinus problems (including asthma), headache, and infertility.

Thanks to Richard Blaauw for taking the pictures

Yoga: De ploeg en Dovemanshouding

Dit is de eerste van, wat ik hoop, meerdere yoga blogs. Voor de goede orde, ik ben geen yoga expert en zal de poses niet perfect doen. Ik volgde ooit yoga lessen bij een leraar die ik stond na te apen zonder te weten wat ik aan het doen was of waarvoor. Toen ik bij mijn huidige yoga lerares terecht kwam merkte ik al vlot dat dit ook anders kan en hoe prettig het is wanneer je wat extra begeleiding en informatie krijgt over de poses. Dit helpt namelijk beter to focussen op hoe je vooruit komt in kracht en flexibiliteit. Nu vind niet iedereen het prettig om in een groep yoga te beoefenen en misschien kan ik met deze blogs de beginner een beetje helpen.

De Doveman’s pose volgt vanuit de Ploeg, en die gaat als volgt:

1 Start in een liggende positie met je voeten dichtbij je achterwerk.

Adem in terwijl je de knieen snel naar de borst brengt en je bekken en onderrug optilt. Strek je benen uit.

Plaats de benen langzaam verder achter het hoofd en, indien nodig, plaats de handen in de onderrug voor ondersteuning.

3 the plough Het is prima als je de mat achter je hoofd niet raakt, dan is dit waar je nu bent. Misschien kun je de toppen van je tenen op de mat zetten of, voor een echt intense stretch, de bal van je voet (met gekrulde tenen). Als het lukt kun je de vingers in elkaar strengelen achter je rug.
En zo ben je beland in de Ploeg (Halasana)

Waar je ook bent in deze pose, adem rustig in en uit door de neus en blijf binnen je grenzen. Liever een mildere stretch die vanzelf door oefening progressie biedt dan forceren met de kans op nekletsel.

Voordelen van de Ploeg:
De hamstrings, rugspieren en nekspieren worden uitgerekt . Als je de handen hebt vergrendeld achter de rug rek je ook de schouders.

4 deaf man's pose Vanuit de ploeg kom je in de Dovemanshouding door de knieën naar de oren te brengen. Ontspan en blijf rustig door je neus ademen. Als je je claustrofobisch voelt bedenk je dan dat het niet gaat om de ruimte van of om je lichaam, keer zoveel mogelijk naar binnen en blijf rustig ademen.

Om uit deze houding te komen strek je eerst je benen uit en rol daarna je rug langzaam cm voor cm af.

Voordelen Dovemanshouding (Karnapidasana)
Het is een rustgevende foetushouding.
Dit geeft een grote interne abdominale massage naar de organen .
Kalmeert de hersenen
Rekt de schouders en rug Read the rest of this entry »

1 Comment

Posted by on February 28, 2014 in Lifestyle


Tags: , , , ,

Oh , how careful we must be on the Internet. What will they think of me?

Oh , how careful we must be on the Internet. What will they think of me?

Note : This blog may contain photos that you do not want to see. On the other side, I am confronted often with photos and messages that I find disgusting or upsetting . So it is your choice to read or to step away.

I notice more and more that it annoys me that I have to consider whether I can or cannot post things on facebook or other places online. When it comes to spoken or written statements, it is easier for me considering I simply don’t want to hurt anyone. But when it comes to posting pictures, I find it a lot harder. Nowadays you will be googled, your facebook is viewed, potential future employers will look at you before they invite you for an interview. One judges you because of the photos you share with the outside world. The moment I want to post something, I will be wondering about how someone else thinks about it while I really should stay close to myself and should disregard what others think of it. After all, every image can be interpreted in different ways, it is in the eye of the beholder to which side he or she is going. Do I have to be careful because a potential employer might dismiss me because I have a private life? Is it not a private life for a reason? Or should I be okay with it if they reject me for who I am? Should I feel sad if they reject me because I like to do things I do? What is more important? To stick to who you are or to let go because someone might have an opinion about it?
Do you form an opinion on an image or will you ask me why I do the things I do? Will you judge or you can see that I ‘m more than what the picture portrays?

Crochet and knitting, how can you be so boring? Like an old woman sitting down with your handiwork, not much of an interesting person… Or can you see someone with some skills in her hands, can you see someone who is pleased when she is productive?

The boozer, must certainly be one of those girls that get drunk every weekend. Someone that probably will not get much out of her hands on Mondays and has hangovers at work. Or do you see someone who likes to go out sometimes, has fun, and has some social skills?

World of Warcraft, of course a game addiction. After all, all of those types are addicted. They never leave the computer and have no life whatsoever. Or can you see someone who enjoys a game that she plays with other people. Real live actual people who, like everybody else, have a job, a marriage, etc. People with whom she is having fun, with whom she has competitions with or teams up with, people who take the time to help if you can’t do something on your own?

van straten fotografie
Costume parties, she must be out of her mind. Walking around in that dress the whole day. Maybe she thinks she is living in the wrong era? Or can you see someone who is proficient with a sewing machine, who has been creative in designing a dress? Who is hanging out with people that appreciate that and share the same interests? Could it be that you understand that there is a certain pride in making such a costume and that you want to show it? Where the months of work will be rewarded with people who ask you please to pose for the camera?

Oh , how long I doubted to censor the next picture because it will most certainly establish an opinion with some people and some must be shocked. But if I do censor I am passing my own point… Is she an exhibitionist? Does she enjoy being the center of attention so much that she takes off her clothes? Does she think she is still 20 years old?
Or do you see someone that tries , in her own way, to help her husband ‘s photography skills (by posing for a professional photographer who is so generous to share his knowledge of photography with him)? Someone who is trying to push her boundaries? A woman who wants to gain experience and confidence? A girl who likes to have some confirmation about her looks and feel less insecure?

Do you have an opinion? Do you judge me for what I like to do? In all honesty, I do care. And I wish I didn’t…

O, hoe voorzichtig we moeten zijn met internet. Wat zullen ze wel niet van me denken?

Note: Deze blog bevat wellicht foto’s die je niet wilt zien, anderzijds word ik ook geregeld om mijn oren geslagen met foto’s en berichten die ik naar of walgelijk vind. Maar aan jou zelf de keus om verder te lezen of om dit niet te doen.

Ik merk steeds vaker dat ik me er aan erger dat ik steeds moet overwegen of ik iets wel of niet kan posten op facebook of dat ik dingen wel of niet kan zeggen. Qua uitlatingen is het voor mij wat gemakkelijker gezien ik de simpele regel heb niemand te willen kwetsen. Maar wanneer het gaat om het plaatsen van foto’s vind ik het een stuk lastiger. Tegenwoordig wordt je gegoogled, je facebook wordt bekeken, potentiële toekomstige werkgevers zullen naar je zoeken voordat ze je uitnodigen voor een sollicitatiegesprek. Men oordeelt over je, of veroordeeld je, om de foto’s die je deelt met de buitenwereld. Op het moment dat ik iets wil posten vraag ik me steeds maar af hoe een ander daar wel niet over zou denken. Terwijl ik eigenlijk dicht bij mezelf zou moeten blijven en maling zou moeten hebben aan wat een ander daar van vindt. Ten slotte kunnen alle foto’s op verschillende wijze geïnterpreteerd worden, het is aan degene die ze bekijkt welke kant hij of zij hiermee opgaat. Moet ik voorzichtig zijn omdat een werkgever mij misschien zal afwijzen om mijn privéleven? Is het niet voor niets een privéleven? Of moet ik het juist niet erg vinden als ze mij afwijzen om wie ik ben, zou ik rouwig moeten zijn als ze mij afwijzen omdat ik de dingen leuk vind die ik doe? Wat is belangrijker? Vast houden aan wie je bent of loslaten omdat een ander er een mening over heeft?
Vorm jij een oordeel bij een beeld of zal je me vragen waarom ik de dingen doe die ik doe? Geef je me een stempel of kun je inzien dat ik meer ben dan wat die foto uitbeeld?

Haken en breien, hoe burgerlijk kun je zijn? Als een oude vrouw op de bank gaan zitten met je handwerk, dat is allesbehalve stoer! Of zie je iemand die met plezier bezig is met haar handen, iemand die graag productief is?

De zuipschuit, dat is er zeker één die zich elk weekend onder de tafel zuipt, iemand die ’s maandags waarschijnlijk niet veel uit handen krijgt en op het werk uitkatert. Of zie je iemand die graag uitgaat en plezier heeft, en sociale vaardigheden heeft?

World of Warcraft, gameverslaafd, dat zijn die types immers allemaal. Komen niet achter de computer vandaan en hebben voor de rest geen leven. Of zie je iemand die plezier heeft in een spel dat ze samen speelt met mensen. Echte levende mensen die ook gewoon een baan hebben, een huwelijk. Mensen met wie je plezier hebt, met wie je wedstrijden houdt of juist samenwerkt, die de tijd voor je nemen om je te helpen als iets alleen niet lukt?.

van straten fotografie
Verkleedpartijen, die is niet goed bij haar hoofd. En dat loopt een hele dag rond in zo’n jurk. Wellicht waant ze zich in het verkeerde tijdperk? Of zie je iemand die kundig is met de naaimachine, die creatief is geweest in het ontwerpen van zo’n jurk en mensen opzoekt die dit waarderen en dezelfde interesses hebben? Kan het zijn dat je begrijpt dat er een bepaalde trots gaat uit het maken van zo’n kostuum en dat je dat graag wilt laten zien? Dat het maandenlange werk wordt beloond met mensen die vragen of je alsjeblieft voor de camera wilt poseren?

O, wat heb ik overwogen om de volgende foto te censureren want men zal vast een mening hebben en geshockeerd zijn. Maar als ik dat doe ga ik mijn eigen punt voorbij… Is ze een exhibistionist? Staat ze zo graag in het middelpunt van de aandacht dat ze uit haar kleren gaat? Denkt ze dat ze nog 20 jaar oud is?
Of zie je iemand die op haar manier helpt om haar man’s fotografie vaardigen verder te ontwikkelen (door te poseren bij een professionele fotograaf die zo gul is om hem meer kennis van fotografie bij te brengen)? Iemand die haar grenzen probeert te verleggen? Een ervaring wil opdoen en zelfverzekerd genoeg is om dat aan te durven?
Heb jij een oordeel, of wil je me veroordelen om dat wat ik leuk vind om te doen? Eerlijk is eerlijk, het kan me wel schelen. Maar dat zou niet zo moeten zijn…

Leave a comment

Posted by on February 15, 2014 in I never said I'm perfect, pieces of me


Pain before beauty

Pain before beauty.

Before I start my blog I should mention I am a little nuts, I honestly do not know why I do stuff like this to myself.

Soon there is an Elf Fantasy Fair where a good friend, my husband and I are going to. Let’s leave aside whether you find this weird or not, I like it. It is an event where about 2/3rd of the visitors come in costume. These costumes vary widely, there are Halloween-like costumes like zombies and vampires, steampunk outfits, Victorian outfits, angels, fairies, Star Trek and Star Wars, and every mythological fantasy figure that you can imagine. The more creative and exuberant the better. The other guests are mostly (amateur) photographers.

For this event, I have made this dress:IMG_2393


The skirt is so heavy that I predict to get sore hips by the time I will undress in the evening. (A prediction based on the experience of wearing my wedding dress that was less heavy than this one.) But that’s okay, it’s a beautiful skirt. I have put in months to make this dress so I will wear it.

As you can see a part of the dress is a corset, it leaves its own marks. Besides the deep red lines in my skin, because it is so tight, every corset also always makes me feel like I have slightly bruised ribs. Furthermore, you get less air as you lace it tighter, which of course is necessary to get a prettier waistline. (Note: That only happens to people who are “waistless” like me, I am like a straight board by nature.) The more discomfort, the better it will be. But that’s alright too, it looks nice.

And then I started to think of accessories, if I am going to show off, I like to do it well. But oooo, what did I get myself into? … It seems that what I like needs to be unpleasant. I should mention that there are a lot of people who do the same things and that it looks so easy when they do it, maybe it’s just me…

The contact lenses. I found red ones with feline pupils, they match with the dress. But I had never put in contacts before and I was shitting myself. So … I viewed dozens of YouTube videos, gave myself a pep talk and sat down in front of a mirror, armed with towels, eyedrops and contact lens solution. What misery, at a certain point the lens landed half on my eye, between my eyeball and eyelid and the rest curled over my lower eyelid. Very uncomfortable, not to mention it simply freaked me out… Anyway, when a contact lens actually makes contact to my eye, my eye tends to blink. You try to do something that your body does not want, and the body has ways to protest. But, I think my body has no opinion here. So, keep pushing… And after several attempts I got it. Well, got it… I had one eye done. Half an hour of crying and my nose kept running but the contact stayed in there. (The red contact lens matched my red cheeks, nose and the red what-used-to-be-white-sclera.) I have to get used to it, or so they tell me, keep them in, every day a little longer. I hope I get used to it because until now I clearly feel that there is something in my eye was that does not belong in there, like a cat hair that keeps irritating. After two hours a dull headache starts to rise. (Sorry honey, not tonight, I have a headache … the event is in a month and I have to get used to my contact lenses.) No, really, that’s okay, cause it will look cool.
rode lenzen

So I found fake eyelashes in red and black, fits perfectly with the dress. More misery though, a shitload of glue in my now sensitive eyes, but after trying ten times they finally stuck. (Not to mention I almost glued my eyelids together.) The remaining glue needs to be covered up with a liquid eyeliner, and “skillful” as I am that black stuff also ran into my eye. (I swear I never got the brush on my eyeball, I have no idea how it got there.) I can tell you that this is sort of a sharp pain. Not exactly the most pleasant feeling. I will need to practice much more because if I had tried this while I still had the lenses in I think I could go as a pirate with a black eye patch to hide my sad contact/eyelash/eyeliner attempt. And if I tell myself enough times that it is worth it then it really really really doesn’t matter.

Long story short, I will suffer for that day and on that day. But I will look good doing it.

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden.

Voor ik aan mijn blog begin moet ik even vermelden dat ik een beetje maf ben, ik heb echt geen idee waarom ik de dingen doe die ik doe.

Binnenkort is er een Elf Fantasy Fair waar ik met mijn man en een goede vriend heen ga. Laten we even terzijde laten of dat je dit raar vindt of niet, ik vind het leuk. Het is een event waar ongeveer 2/3e van het bezoek in kostuum komt. Deze kostuums variëren nogal, zo zijn er halloween-achtige kostuums, zoals zombies en vampieren, steampunk outfits, victoriaanse outfits, engelen, elfjes, Star trek en Star wars, en ieder mythologisch fantasie figuur die je maar kunt bedenken. Hoe creatiever en uitbundiger hoe beter. De overige gasten zijn voornamelijk (amateur) fotograaf.

Voor dit event heb ik een jurk gemaakt:IMG_2347


De rok is zo zwaar dat ik voorspel dat ik pijnlijke heupen krijg wanneer ik me ’s avonds uitkleed. (Een voorspelling gebaseerd op de ervaring van het dragen van mijn trouwjurk die minder zwaar was dan deze.) Maar dat geeft niks, het is een mooie rok. Ik heb maanden gewerkt aan deze jurk, ik zal ‘m dragen ook.

Zoals je kunt zien is een gedeelte van de jurk een korset, deze laat zijn eigen sporen na. Naast de diepe rode groeven die in mijn huid komen doordat het zo strak zit zorgt ieder korset er ook altijd voor dat ik het gevoel krijg alsof ik licht gekneusde ribben heb. Daarnaast geldt dat je minder lucht krijgt naarmate je verder wordt ingesnoerd. Hoe meer ongemak hoe beter. (Note: Dat geldt alleen maar voor mensen zonder echte taille, zoals ik, ik ben een plank van nature.) Maar dat geeft ook niets, het ziet er mooi uit.

En toen begon ik te denken aan accessoires , als ik mezelf dan toch ga uitsloven, dan doe ik het graag goed. Maar oooo, waar ben ik aan begonnen… Het lijkt erop dat wat ik leuk vind ook onprettig is. Overigens moet ik er bij vermelden dat er heel veel mensen zijn die dezelfde dingen doen en dat het er bij hun zo gemakkelijk uitziet, misschien ligt het dan toch aan mij.

De lenzen. Ik vond rode lezen met katachtige pupillen, passen precies bij de jurk. Alleen ik had nog nooit lenzen in gedaan en ik scheet peultjes. Dus… tientallen YouTube filmpjes bekeken en aan de slag. Gewapend met handdoeken, oogdruppels en lenzenvloeistof heb ik mezelf voor de spiegel geplant. Wat een ellende, op een gegeven moment zat de lens half op mijn oog en de rest krulde over mijn onderste ooglid heen naar buiten. Zeer onprettig en moet ik nog vermelden hoe eng… Überhaupt het moment dat de lens je oog aan raakt, dan heeft mijn oog de neiging tot knipperen. Je probeert iets te doen wat je lijf niet wil, en het lijf heeft zijn manieren tot protest. Maar ja, ik vind dat mijn lijf hierin geen mening heeft. Doorzetten dus… En na verscheidene pogingen kreeg ik het dan toch voor elkaar, althans met 1 oog. (De rode contactlens paste nu mooi bij mijn rode wangen, neus en de rode voorheen witte oogwit.) Ik moest een half uurtje huilen en mijn neus bleef maar lopen maar hij zat er wel in. Ik moet wennen, elke dag een beetje langer. Ik hoop dat het went want tot nu toe het ik heel duidelijk het gevoel gehad dat er iets op mijn oog zat dat er niet hoorde, zoiets als een kattenhaar die maar blijft irriteren. Daarnaast begint er na twee uur een doffe hoofdpijn op te komen. (Sorry schat, vanavond niet, ik heb hoofdpijn… het event is over een maand en ik moet mijn lenzen indragen.) Nee echt, dat geeft niks, het zal er gaaf uitzien.rode lenzen

Zo vond ik ook valse wimpers, in het rood met zwart, past perfect bij de jurk. Nog meer ellende, een berg lijm in mijn inmiddels gevoelige ogen, maar na een poging of tien bleven ze toch zitten. De resterende lijm dien je met een vloeibare eyeliner de maskeren, en handig als ik ben liep ook die in mijn oog.(Ik zweer dat ik die kwast alleen op mijn oogleden gebruikte en niet op mijn oog zelf… Geen idee hoe het daar kwam.) Ik kan je vertellen dat dit een soort scherpe pijn veroorzaakt. Niet echt het meest prettige gevoel. Ik zal hier meer mee moeten oefenen want als ik dit had geprobeerd terwijl ik de lenzen in had dan had ik als piraat kunnen gaan met een zwart ooglapje om mijn trieste poging te verbergen. En als ik mezelf maar vaak genoeg vertel dat dit het waard is dan geeft het niks.

Lang verhaal kort; Ik ga pijn lijden voor die dag. Zolang ik er maar goed uitzie.


Tags: , , , , , ,

My birthday/Ik verjaar

My birthday.

My birthday, every year. What is there to celebrate? I have survived another year? Celebrating that I’m older? That I’m almost to the point that I dye my hair to mask the gray hairs and no longer because I just want a different color? Is it a time to look back at the past year to see what I have achieved, and do I really need something like a birthday to do so?

As a child your birthday is a great day. You get presents, please let it be that one Barbie with that beautiful dress, because wouldn’t that make you oh so happy? At home, the food was also a special part of your birthday since you could choose what was for dinner. I was always so nervous when I was sent to bed the night before with the message that if I would sleep quickly it would be my birthday sooner. Pretending in the morning I’m still sleeping because then the whole family came running up my bedroom and sing a happy birthday wake up song. Oh, how I felt special. Treating at school (although that was never really on my birthday since that date was in the summer break) I was allowed to stand on the table while the class would sing for me, and got the privilege to ring the bell when the break was over, that was quite a bit …

Over the years I have developed a slight aversion of that day. Why can it not be unnoticed at least for a little bit? I like it when my husband finds me at midnight with a candle shoved into a slice of cake, that he happened to find in the kitchen, and congratulates me. Other people showing that they remember that this day is my birthday is fun. But that really is enough fun for me when it is about my birthday.

I’m not a kid anymore. Presents … We live in a society where we buy everything what we want unless it is ridiculously expensive, and are therefore not things you ask for your birthday. I always feel a bit uncomfortable when I get a present. I prefer giving, I think that’s much more fun. And especially when I do not have to look for something to give but I already have an idea. Something of which I almost certainly know the recipient likes it. And will he or she not like it then it is about the gesture and I’m fine with that too.

My birthday always makes me a little nervous, and that has only gotten worse over the years. Maybe it’s the attention. Do not get me wrong, I’m not averse to attention. In fact I love it, but then it must be individual attention. So I was recently at a party, someone came beside me, told me he didn’t say “hi” yet, put an arm around me and gave me a single kiss on my cheek. Wonderful attention, personal attention, that’s what I feel comfortable with. A few weeks ago I left the department where I worked and they had arranged a little goodbye party for me. All of this was super fun, but I was in the center of attention (in front of a group of people) and that resulted in unpacking gifts with trembling hands.

Also I’m not waiting for the day I can decide what’s on the table that evening, that has become a daily task and, in my opinion, not the most pleasant task either. And the “treat” had changed into constantly keeping an eye on that everyone is provided with sufficient food and drink which is easily combined with a nice conversation when you have just a few visitors but with a house full of people that conversation is gone.

This year I will disappear again. I do not know what I’ll do exactly but I probably drag my husband somewhere. Maybe a day of shopping or a day to the spa. That’s enough celebration for me.

I’m not in denial, I just really don’t like to celebrate my birthday.


Ik verjaar.

Ik verjaar, elk jaar weer. Wat valt er te vieren? Ik heb weer een jaar overleefd? Vieren dat ik er een jaar ouder uit zie? Dat ik bijna op het punt ben beland dat ik mijn haar verf om de grijze haren te maskeren en niet meer omdat ik gewoon een ander kleurtje wil? Is het een punt van terugkijken naar het afgelopen jaar om te zien wat ik heb bereikt, en heb ik daar echt zoiets als een verjaardag voor nodig?

Wanneer je als kind jarig bent is het een geweldig belangrijke dag. Je krijgt cadeautjes, laat het die ene Barbie zijn met die mooie jurk, want zou je daar niet o zo blij van worden? Bij ons thuis was het eten ook een feest want wanneer je jarig was mocht jij kiezen wat er voor avondeten op tafel kwam. Ik was altijd zo zenuwachtig als ik ’s avonds naar bed werd gestuurd met de boodschap dat als ik snel zou slapen ik ook eerder jarig was. ’S Ochtend doen alsof ik slaap want dan kwam het hele gezin mijn slaapkamer opgeslopen en ik werd met een lang-zal-ze-leven “wakker” gezongen. O, wat voelde ik me speciaal. Op school trakteren (ook al was dat nooit echt op mijn verjaardag gezien die altijd in de zomervakantie viel) en dan mocht je op de tafel gaan staan, en de bel luiden wanneer de pauze was afgelopen, dat was nogal wat…

In de loop van de jaren heb ik een lichte afkeer gekregen van die dag. Waarom kan die niet onopgemerkt voorbij gaan? Of een beetje onopgemerkt dan… Ik vind het leuk als mijn man om middernacht met een kaarsje gepropt in een plakje cake aan komt, die hij toevallig in de kast vond, en me feliciteert. Andere mensen die laten blijken dat ze zich herinneren dat deze dag mijn geboortedag is, ook leuk. Maar daar blijft voor mij het leuke bij.

Ik ben geen kind meer. Cadeautjes… We leven in een maatschappij waarin we alles kopen wat we willen hebben tenzij het belachelijk duur is, en dat zijn dan ook geen dingen die je met je verjaardag vraagt wanneer men naar je verlanglijstje informeert. Ik voel me ook altijd een beetje ongemakkelijk als men me een cadeautje geeft. Ik geef liever, dat vind ik veel leuker. En al helemaal wanneer ik niet hoef te zoeken naar iets leuks maar dat ik bij voorbaat een goed idee heb. Iets waarvan ik bijna zeker weet dat de ontvanger het leuk vindt. En vindt hij of zij het niet leuk dan gaat het maar om het gebaar en vind ik het ook wel best.

Mijn verjaardag maakt me altijd een beetje zenuwachtig, en dat is alleen maar erger geworden in de loop van de jaren. Misschien is het de aandacht. Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet vies van aandacht. Sterker nog ik vind het heerlijk, maar dan wel individuele aandacht. Zo was ik laatst op een feestje, iemand kwam naast me staan, zei me nog niet gedag te hebben gezegd, sloeg een arm om me heen en gaf me een enkele kus op mijn wang. Heerlijke aandacht, persoonlijke aandacht, voel ik me lekker bij. Een paar weken geleden nam ik “afscheid” van de afdeling waar ik werkte en ze hadden wat geregeld voor me. Al was ook dit super leuk, ik werd in het middelpunt van de belangstelling gepropt en dat resulteerde in het met trillende handen uitpakken van cadeautjes.

Ook zit ik niet meer te wachten op de dag dat ik bepaal wat er ’s avonds op tafel staat, dat is een dagelijkse taak geworden en, naar mijn mening, niet echt de meest plezierige taak. En het “trakteren” is veranderd in het constant in de gaten houden of dat iedereen voorzien is van voldoende drank en voedsel. Wat met gewone visite prima te combineren is met een leuk gesprek maar met een huis vol mensen valt dat leuke gesprek weg.

Dit jaar knijp ik er weer tussenuit. Ik weet nog niet wat precies maar ik neem mijn man op sleeptouw. Misschien een dagje winkelen of een dagje naar een of ander beauty oord. Dat is voor mij genoeg gevierd.

Ik ben niet in een ontkenningsfase, ik vind mijn verjaardag vieren gewoon niet leuk.

1 Comment

Posted by on July 19, 2012 in pieces of me


Tags: ,

Not a vegetarian, but a hypocrite/Geen vegetariër, wel een hypocriet.

Not a vegetarian, but a hypocrite.  I am not a vegetarian. I eat meat … But I have my principles, I do not eat certain animals (or at least not consciously). I refuse to eat rabbit because I do not want cute things on my plate. I do not eat lamb or veal because I see that as a baby sheep and baby cow meat. I do not eat foie gras, I’ve seen how they raise that little goose to become “tasty”. (I would not like a hose with a hopper pushed in my throat to get me to fatten). I want no feather pillows on my bed because they are plucked from live animals. I have my principles, though I am a hypocrite.

I am against animal testing, I’ve seen pictures of chimpanzees into small cages. Too many chimps to be reinstated after the laboratory was closed. But when I would be life-threatened by an illness … Would I not be happy if there were drugs for it even if animals have suffered? And that too makes me hypocritical.

I eat chicken. That even though I know they separate chickens and roosters. I know that half of the chicks dissapear in the baby chicken shredder. I am strongly opposed, I find it appalling that a living being so young must come to an end in that way. Nevertheless, I eat chicken. And I only want chicken in pieces on my plate, if it’s still recognizable as a chicken than thanks but no thanks, I do not want the feeling that I am slaughtering something at the table. I eat pork, in fact I find it very tasty. And I know how these animals are transported, the whole lot packed into the truck … Allthough I do not want to know how they are slaughtered, I have my imaginiation. My guess is that they are not humanely euthanized. Yes, it is said that this happenes humane but I think it is not so closely watched and mistakes happen frequently. Yet I eat pork and chicken, I’m a hypocrite.

I’m not a vegan, I wear leather …. I do not want fur even remotely close to me, I find fur disgusting. Baby Seals are clubbed to death for their fur or minks which are bred in terrible conditions, no thanks. But I do wear leather, is that not animal skin but without the fluffy hair? I’m a hypocrite ….

But in my own hypocrisy, I think I make the world a little better. When I choose makeup free of animal testing, not to eat young animals, not to wear fur, etc …. I think, at that time, I am a little conscious.. I think if everyone would make a few choices for the sake of animals and their suffering, the World would be a little bit better. I understand very well that not everyone has a choice. There are nations who, in my opinion,  treat animals badly, but where I also see that they themselves have so much trouble to survive and therefore do not value the conditions in which animals live. I have understanding, I will not judge them harshly. Less sympathy I can muster for people living in prosperous areas, where it ultimately comes down to a choice they could make but where they do not beause they simply don’t care.

 (Ghandi) How mankind treats animals indicates the level of civilization


Geen vegetariër, wel een hypocriet.Ik ben geen vegetariër. Ik eet vlees… Niettemin heb ik mijn principes, bepaalde dieren eet ik niet (of niet bewust althans). Ik weiger bijvoorbeeld konijn te eten want ik wil geen schattige dingen op mijn bord. Ik wil geen lams- of kalfsvlees eten want ik zie dat als baby-schapenvlees en baby-koeienvlees. Ik eet geen foie gras, ik heb gezien hoe ze die ganzenlevertjes zo “smakelijk” mogelijk krijgen. (Ik zou het ook niet prettig vinden om een slang met trechter in mijn strot geduwd te krijgen om me vet te mesten). Ik wil geen donzen kussens op mijn bed want deze worden geplukt van levende dieren. Ik heb mijn principes, al ben ik hypocriet.

Ik ben tegen dierproeven, ik heb beelden gezien van chimpansees in veel te kleine hokjes. Te veel chimpansees om herplaatst te worden nadat het laboratorium werd gesloten. Maar wanneer ik levenbedreigend ziek zou worden… Zou ik dan niet blij zijn als er medicijnen voor waren, ook al hebben er dieren voor geleden? En ook dat maakt mij hypocriet.

Ik eet kip. Dat terwijl ik weet dat ze kippetjes en haantjes scheiden. Ik weet dat de helft in de kuikenversnipperaar verdwijnt. Ik ben daar fel op tegen, ik vind het afschuwelijk dat een levend wezen zo jong en op die manier aan een eind moet komen. Niettemin eet ik kip. En ik wil alleen kip in stukken op mijn bord, als het nog herkenbaar is als een kip dan laat maar, ik wil niet het gevoel hebben dat ik aan tafel sta te slachten. Ik eet varken, sterker nog ik vind varkensvlees erg lekker. En ik weet hoe deze dieren worden vervoerd, hutje mutje in de vrachtwagen… Al wil ik niet weten hoe ze geslacht worden, ik kan me er wel een voorstelling van maken. Mijn gok is dat ze de dieren niet humaan laten inslapen. Ja, er wordt gezegd dat dit humaan gebeurd maar volgens mij wordt er niet zo heel nauw gekeken en gaat er nog wel eens wat mis. Toch eet ik varken en kip, ik ben een hypocriet.

Ik ben geen veganist, ik draag leer….  Ik wil geen bont, ik vind bont walgelijk.  Babyzeehonden die doodgeknuppeld worden om hun vacht of nertsen die in afschuwelijke omstandigheden worden gefokt, nee bedankt. Maar ik draag wel leer, is dat ook niet beestenhuid maar dan zonder het fluffige haar? Ik ben hypocriet….

Maar zelf in mijn hypocrisie denk ik dat ik de wereld een beetje beter maak. Wanneer ik kies voor proefdiervrije make-up,  om geen jonge dieren te eten, om geen bont te dragen,  etc…. Ik denk dat ik dan op dat moment een beetje bewust bezig ben. Ik denk dat, als iedereen een paar keuzes zou maken omwille van dieren en hun leed, de wereld een beetje beter wordt. Ik snap heel goed dat niet iedereen een keuze heeft. Er zijn volkeren die, mijn inziens, slecht omgaan met dieren maar waarbij ik ook zie dat ze zelf al zoveel moeite hebben om te overleven en daardoor geen waarde hechten aan de omstandigheden waarin dieren leven. Ik heb daar best begrip voor. Minder begrip kan ik opbrengen voor mensen die  in welvarende gebieden leven, waar het uiteindelijk neer komt op een keuze die ze zouden kunnen maken maar het uit desinteresse of laksheid niet doen.

(Ghandi) Hoe de mensheid met dieren omgaat geeft het niveau van beschaving aan.


Posted by on July 10, 2012 in pieces of me, society


Tags: , , , , , , ,